Hollands Dagboek: Iryna Feoktistova

Iryna Feoktistova (22) is geboren en getogen in Kiev, in Oekraïne. Ze studeerde Duits als hoofdvak en Nederlands en Engels als bijvakken. Met 145 cursisten uit de hele wereld is ze in Zeist voor een cursus Nederlandse Taal en Cultuur van de Taalunie. `Nederlanders doorbreken taboes.'

Woensdag 23 juli

Vandaag stond de excursie naar Rotterdam op het programma. Ik wist niet veel over deze stad. Ooit hoorde ik dat Rotterdam een fantastische en indrukwekkende stad is, maar iemand anders vertelde me dat er niets bijzonders aan Rotterdam is en dat deze stad lelijk is. Een prachtige gelegenheid dus om mijn eigen mening te vormen. Toen we er waren, ging ik met medecursisten uit Georgië, Hongarije, Slowakije en Frankrijk de stad ontdekken.

Tussen de vele moderne gebouwen waren een paar oudere. Mijn medecursiste uit Roemenië schreef in haar dagboek: ,,Ik heb het gevoel dat de weinige oude gebouwen die er nog staan, een memento zijn voor wat een oorlog kan betekenen: het verliezen van niet alleen levens, maar ook van levende geschiedenis die architectuur kan zijn.'

Ook al vinden sommige mensen Rotterdam geen mooie stad, toch heeft deze stad een grote betekenis voor Nederland en de Nederlanders vanwege de dynamiek en de nieuwe architectuur. De kubuswoningen maakten een grote indruk op me, al zou ik niet graag in zo'n huis willen wonen.

Wat ik bijzonder leuk aan deze stad vond, was het water. Ik hou van water. In Rotterdam ruikt het naar de zee. Geweldig!

Donderdag

Toen ik me op de cursus voorbereidde, vertelde me een Roemeens meisje dat hier vorig jaar was: ,,Je gaat in Zeist van elke dag genieten!' En ze had gelijk. Iedere minuut hebben we iets interessants te doen: 's ochtends colleges, daarna keuzelessen, 's middags lezingen van gastdocenten, 's avonds film, disco, een concert. Er zijn mogelijkheden om te fietsen, te zwemmen, om tennis, badminton of iets anders te spelen, om te puzzelen, te winkelen en om van de natuur te genieten.

Vandaag kregen we een lezing over `multiculturaliteit en Nederland' van prof. dr. Paul Schnabel. Gisteren in Rotterdam viel het me inderdaad op hoeveel verschillende culturen er in Nederland aanwezig zijn. De verschillende bevolkingsgroepen moeten inderdaad heel veel compromissen sluiten om goed te kunnen samenwonen.

De lezing van Schnabel was overigens heel boeiend en indrukwekkend. Hij vergeleek de positie van de verschillende bevolkingsgroepen aan de hand van veel cijfers die hij duidelijk toelichtte. Als cadeautje kregen we een boekje met vergelijkingen tussen Nederland en de andere landen van de Europese Unie.

Vrijdag

Vandaag werden er tweedehandsboeken verkocht. Spotgoedkoop! Alle cursisten waren enthousiast. Ik kocht verhalen van Hugo Claus, Birgit uit Oostenrijk kocht boeken over de Nederlandse cultuur. Ik zag Jevgenij uit Rusland een reusachtige Van Dale naar zijn kamer dragen.

Aanstaande dinsdag komt de schrijver Kader Abdolah naar de cursus. Van de Taalunie hebben alle cursisten de pocket met Alle verhalen gekregen. Iedereen moet nu een stukje uit een verhaal van hem in zijn eigen taal vertalen. Er komen dus vertalingen in meer dan dertig talen. Ik heb het stukje dus in het Oekraïens vertaald. Het duurde een goed uur totdat ik alle Oekraïense letters op het Nederlandse toetsenbord van de computer had gevonden. Het is eigenlijk grappig dat een Oekraïense in Nederland een Nederlands verhaal, geschreven door een Pers, in het Oekraïens heeft vertaald.

Marina, Nadja en Julia (alledrie Russischtalig) hebben hard gediscussieerd over de vertaling. Ik neem aan dat de discussies bij de cursisten uit andere landen net zo hard waren. 's Middags hield prof. dr. Ton Anbeek van der Meijden een lezing over de moderne Nederlandse literatuur. Hij vertelde welke boeken van de laatste vijf jaar hij belangrijk vindt. Veel boeken gaan over de Tweede Wereldoorlog en/of over de kindertijd. Vooral Indische duinen van Adriaan van Dis wil ik graag lezen. Anbeek was ook erg enthousiast over Kader Abdolah.

Zaterdag

Vandaag heb ik me verslapen. Vast door het Nederlandse weer, en niet door gisteravond in de bar. In Nederland kan het weer honderd keer per dag veranderen. Je weet nooit wat je van de hemel kunt verwachten.

Vandaag hebben twee meisjes in ons college een spreekbeurt gehouden. Novita vertelde ons over Indonesië en Tatjana sprak over Kroatië. Als je in zo'n multiculturele omgeving bent, leer je heel veel van je medecursisten. Je leert hun tradities, hun leven, hun karakters kennen. Je leert tolerantie en je leert ook nog Nederlands.

Bij het college over de demografie van Nederland hebben we besproken hoe de Nederlanders tegen het water streden, en in de uitspraakles hebben wij, arme Slavische cursisten, zelf gestreden, niet met het water, maar met de Nederlandse klinkers en medeklinkers. Deze strijd is niet makkelijk, vooral met de r, maar we geven niet op!

's Avonds was er disco. Er werd veel gedanst en ook gezongen.

Zondag

Amsterdam! Vandaag zijn we naar Amsterdam geweest! Prachtig!

Eerst zijn we met de rondvaartboot door de ,,achtentachtig prachtige grachten' gevaren. Iedereen zong Aan de Amsterdamse grachten. Helaas kende ik de tekst niet uit mijn hoofd.

Na de rondvaart gingen we naar het Rijksmuseum. Helaas hadden we maar twee uur: een uur met een gids en een uur alleen. Ik vond het bijzonder eindelijk De Nachtwacht te zien en inderdaad: een spel met licht en donker.

Daarna het Van Gogh Museum. Daar waren de Aardappeleters, de zelfportretten, de Zonnebloemen, de Slaapkamer en nog veel meer. Wat een prachtige schilderijen en wat was ik blij!

Wat hebben we verder nog in Amsterdam gedaan? Gewandeld, foto's gemaakt en weer gewandeld. We voelen het wel in onze benen. Maar als je een dag in Amsterdam bent, wil je zoveel mogelijk zien.

Maandag

Na Amsterdam was het moeilijk om op te staan.

In de les werd nagepraat over Amsterdam, maar we deden ook grammatica- oefeningen. Ten slotte uitspraakles en een college over het openbaar vervoer in Nederland.

Nadja uit Duitsland en ik zijn daarna naar het meer gefietst. Het was prachtig weer en we vonden het zo leuk om te fietsen! Thuis fiets ik bijna nooit, want Kiev is een tamelijk heuvelachtige stad. In mijn land fietsen alleen kinderen, sporters en mensen die op het platteland wonen. In de grote steden vind je nauwelijks een fietspad. Dat vind ik jammer, maar fietsen hoort niet echt bij onze cultuur. Nederland lijkt speciaal voor fietsers geschapen te zijn. Bijzonder leuk vind ik Nederlanders die in elegante pakken naar hun werk fietsen.

Vanavond hadden we een barbecue! Mooi weer, goed humeur, leuke sfeer en veel heerlijk eten! Het eten in Woudschoten vind ik lekker. Ik heb nooit kunnen denken dat er in Nederland zo goed en smakelijk wordt gegeten. Iedere dag is het toetje weer een verrassing.

's Avonds was er een tafeltennistoernooi. Cathrin uit Duitsland en Florin uit Roemenië hebben gewonnen. De prijsjes werden door de Koningin uitgereikt: een van de docentes lijkt erg op haar.

Voor het slapen gaan zat ik nog even met mijn kamergenote Barbara te praten. We vinden dat de 145 cursisten heel verschillend zijn. Wat ons verbindt is de Nederlandse taal.

Dinsdag

In de les `mondelinge communicatie' hebben we over het Nederlandse volkskarakter en de Nederlandse mentaliteit gesproken, dus over het `typisch Nederlandse'.

Voor Oekraïense begrippen zijn Nederlanders wel erg direct en eerlijk. Nederlanders bespreken onderwerpen die mensen uit mijn land nooit in het openbaar aan de orde zouden stellen. Nederlanders doorbreken taboes. Ik geloof dat daarom veel buitenlanders de Nederlandse cultuur zo aantrekkelijk vinden. Voorbeelden zijn homoseksualiteit en euthanasie.

Drs. Herman de Wit hield vandaag een lezing over de Nederlandse film. De Nederlandse films zijn misschien niet zo bekend in de wereld. Ik ken veel mensen die veel Nederlandse films afschuwelijk vinden. Maar als ik aan de Nederlandse filmdagen in Kiev denk, dan zie ik een volle zaal voor me. Hoe komt het dat de Nederlandse film zo'n grote belangstelling in andere landen wekt? Ik denk dat het komt omdat de Nederlandse film anders is, dat hij een stukje andere, voor ons vreemde en bijna onbegrijpelijke cultuur laat zien.

Vanavond dus de schrijver Kader Abdolah. Hij is ook iemand die een stuk van zijn (Perzische) cultuur naar een andere wereld (in dit geval Nederland) heeft meegebracht. En zijn boeken worden daarom zo graag gelezen: ze zijn anders en ze laten de lezer iets nieuws ontdekken.

De cursisten vonden de lezing geestig en er werd veel gelachen. Kader Abdolah vertelde over zijn ervaringen met Nederland en met het Nederlands en ook over hoe het is om in een vreemde taal te schrijven. Voor ons als studenten Nederlands was het heel boeiend, omdat we allemaal ervaringen met Nederland en het Nederlands hebben en die konden vergelijken met die van hem.

Woensdag 30 juli

Deze dag was net zo mooi als de vorige. In het college heeft Natalija uit Polen verteld over de manier waarop aan haar universiteit literatuur wordt behandeld. Zij maken gebruik van Freudiaanse en Jungiaanse concepten. Wij benaderen literatuur meer vanuit een historisch-vergelijkend perspectief. Hierna volgde een interessante discussie. In de communicatieles oefenden we het gedrag bij een Nederlands sollicitatiegesprek. Ik vond het heel interessant dat in Nederland de medewerkers en de baas in een bedrijf zich op ongeveer hetzelfde niveau bevinden. Er is geen strenge hiërarchie. Onze docent zei dat Nederland een prettig land is om te werken, omdat je je creativiteit en initiatief kunt tonen.

Vanmiddag hadden we een lezing over `Nederlandse schilderijen uit de Gouden Eeuw'. Het ging vooral over de schilderijen in het Mauritshuis. Morgen gaan we naar Den Haag en dan kunnen we ze zelf bekijken. Ik verheug me er erg op de schilderijen van Vermeer te zien, vooral Het meisje met de parel.

Nu eindig ik het schrijven van mijn dagboek over de zomercursus in Zeist. Ik ben benieuwd wat we nog in de laatste vijf dagen gaan beleven. Ik wil nog graag één ding zeggen: door Nederlands te leren is mijn leven veel boeiender en rijker geworden.