Pompoenpuree zonder recept

Italiaanse kookboeken bestonden vroeger niet. Omdat er geen Italiaanse recepten bestonden. Die waren niet nodig want de Italiaanse grootmoeders, die de hele dag in de keuken werkten, deden alles uit hun hoofd. Weegschaal of maatbeker hadden ze niet. Alles ging per stuk of per hand of snufje of korrel. Italiaanse grootmoeders konden het beste koken van iedereen. Zonder gas of elektriciteit. Ze kookten op de warmte van hout en kenden geen koelkast. Toch werd het verschrikkelijk lekker.

Ze gingen niet eens naar een winkel. Nee, zo de tuin in en daar plukten ze een pompoen en deden er boter en kaas en een ei bij en dan in de oven en daarna at je je vingers er bij op.

Ga de tuin in of, als het niet anders kan, ga je naar de winkel en koop er een niet al te grote groene pompoen. De buitenkant onder de kraan schoonboenen. In parten snijden en alle pitten, en wat daar aan vast zit, verwijderen. Pompoen, met schil en al, in het bovenste deel van de stoompan. Kokend water eronder en stomen tot het pompoenvlees zacht is. Beetje af laten koelen. Schil losmaken en het pompoenvlees in een schaal doen. Schillen weggooien. Een stevige kluit boter erbij en een half handje fijn geraspte Parmezaanse kaas erbij. Je pakt een ei en nog een ei. Misschien even hulp vragen tot eiwit en eigeel in ei twee verschillende bakjes zitten. Het geel gaat ook bij de pompoen en alles met een snufje peper en wat korrels zout goed door elkaar stampen. Daarna wordt het eiwit heel stijf geklopt en dat schep je met een lepel door de pompoen. Tot alles samen een egale puree is. Die gaat in een ovenschaal, en je vermoedde het al, in de hete oven. Wanneer het van boven een beetje bruin begint te worden is het klaar. Lekker om er gebakken saucijsjes bij te eten. In plaats van vingers.