Hoogmis met Nina Brink

Het bizarste programma van deze week is Home sweet home van Fons de Poel. Vroeger maakten psychotherapeute Anette Heffels en haar man Han van der Meer televisie van relatietherapieën. De Poel mengt nu therapie met een interview en met bespiegelingen over zichzelf. ,,Het gevoel dat je wil delen'', zoals de KRO zichzelf adverteert, dat neemt De Poel nogal letterlijk.

Je struikelt over Freud in Home sweet home. Het decor alleen al: vergeven van de diepe fauteuils, die nog net geen divans zijn en de indruk wekken dat de gast voortdurend op zijn rug moet. Gisteren leidde Fons de Poel World Online's Nina Brink van zitje naar zitje.

Tijdens die stoelendans stelt De Poel zijn vragen die eigenlijk geen vragen zijn. De uitkomst staat vast, blijkt als hij Ingeborg Bosch introduceert. Zij zal zoals altijd haar visie op de gast geven, want zij ,,ontwikkelde een psychoptherapie, ervan uitgaande dat blessures uit de kindertijd levenslang op ons van invloed zijn.''

Eerste vraag van De Poel aan Nina Brink: ,,Hoe gaat het met u?''

Nina Brink: ,,Uitstekend.''

Ja, dat zal wel!

Dus nu leunt De Poel, hij zal het vaak doen, achterover. Plant zijn vingers tegen elkaar. En dan die krul rond zijn mondhoek. Dat lachje.

Het moet begonnen zijn met interviews die een jaar of zes geleden in de mode waren. De ondervraagde mocht ons geen detail over zijn jeugd besparen en moest ook alles uit de rest van zijn leven ontboezemen. Op den duur werd dat heel vervelend, je leest ze ook niet zo vaak meer. Áltijd die biecht en dat begrip. Nooit zei iemand eens: ,,Ik heb een rotjeugd gehad, maar kan mij het schelen: inmiddels ben ik gelukkig!''

Nu wil de KRO haar identiteit terug. De omroep liet al filmpjes maken van een bloot meisje dat Maria speelt. En is therapie geen hedendaagse variant van de biecht?

Dus vijf minuten nadat Brink heeft gezegd dat het uitstekend gaat, weten we dat haar vader stierf toen zij zestien was. Nu moet De Poel ,,even naar Ingeborg Bosch''. En naar zichzelf.

De Poel: ,,Ingeborg, een kind dat heel jong geconfronteerd wordt met verlies – ik heb het zelf meegemaakt, ik was 15 toen mijn vader stierf – kan een kind dat verwerken?''

Ingeborg Bosch stelt niet teleur en legt ons uit dat als je dat allemaal niet verwerkt, dat je dan later ,,een verhulde vorm'' van angsten kunt krijgen.

Nina Brink weet nu wat haar te doen staat: ,,Ik kreeg op mijn eenentwintigste inderdaad vreselijke angsten.''

Home sweet home gaat steeds meer op een mis lijken. Ook hier een stichtend lied, van ene Richard Groenendijk: ,,Ik wil leven zonder angst/ branden zonder blaren/ geld zonder te sparen.'' Nina Brink, snel geld, World Online – vat u hem? Nina Brink luistert heel contemplatief.

Dan leidt De Poel haar naar een tafel. Brood breekt hij niet. Wel krijgt ze wijn.

Nina Brink, nog steeds over angst: ,,Ik vind het niet leuk hier te zitten.''

Waarom doe je het dan, waarom!, kreun ik inmiddels. Maar De Poel wil alleen weten wat Nina ,,met die angstmomenten doet''.

Nina gaat dan Nintendo spelen, zegt ze.

We hebben nu nog een minuut of tien. Brink mag weer eens vertellen dat ze alle publiciteit rond de mislukte beursgang van World Online en de aandelen die ze voor die tijd zelf verkocht, dat ze die als ,,heel kwetsend'' heeft ervaren.

Dan de verlossing.

Hebberig? Zo kíjkt Nina Brink helemaal niet naar geld.

Nina Brink wilde weliswaar op haar achtste al miljonair wilde worden, zegt ze, maar alleen omdat geld voor haar ,,vrijheid'' betekent.

Dáár had ik therapeute Bosch over willen horen. Kan zij mij ook uitleggen wat het verschil in vrijheid is tussen, pakweg, 10 miljoen en 20 miljoen euro?

Dit is de laatste bijdrage over de televisie van de afgelopen week van verslaggever Margriet Oostveen.