De rots geeft gedonder

Een dorp en een overhangende rots vormen een geschikte uitgangspositie voor een film of roman: de locatie biedt mogelijkheden voor een plot vol mysteries en de symboliek van de schaduw die over een gemeenschap hangt, krijg je er dan gratis bij. Joan Lindsay maakte in 1967 van dit idee gebruik toen ze de roman The Picnic at Hanging Rock schreef, en Peter Weirs verfilming in 1975 opende voor hem de deuren in Hollywood.

Lindsay's verhaal gaat over een groep kostschoolmeisjes die een dagje vertoeft in de buurt van een mysterieuze rots. Vijf van hen, die zich ondanks het verbod hebben afgezonderd van de groep, verdwijnen op onverklaarbare wijze. Na een lange zoektocht wordt een van hen teruggevonden, maar zij kan zich van de gebeurtenissen niets meer herinneren. De suggestie wordt gewekt dat ze is verkracht.

Angel Rock van Darren Williams lijkt enigszins op deze Australische klassieker. Ook hier draait het om een verdwijning, het gat in het geheugen en het verlies van de onschuld, en in beide gevallen speelt het verhaal zich af in de buurt van een rots die veel wegheeft van een dakje. Een dertienjarig jongetje verdwijnt met zijn kleine halfbroer in het moerasachtige bos. Na ruim een week keert alleen de oudste terug. Van het gebeurde kan hij zich niets herinneren, maar zijn uiterlijk wijst erop dat er iets ergs is gebeurd. De schok in het dorp is groot, roddels doen de ronde en de schuldige wordt al snel aangewezen. Wanneer niet lang daarna een meisje zelfmoord pleegt, wordt er nog meer gepraat. Ze wordt bovendien oneervol begraven, omdat ze de zonde van de zelfdoding heeft begaan. Niemand legt een verband tussen de verdwijning en de zelfmoord, totdat een politieman uit Sydney, die geleid wordt door persoonlijke motieven, op zoek gaat naar de achtergronden van de kwestie.

Wordt het jongetje gevonden of niet, waarom sloeg het meisje de hand aan zichzelf en is er een connectie? Om alleen de laatste vraag te beantwoorden: ja die is er uiteraard, anders zou de hele premisse overbodig zijn en Angel Rock een mislukte roman – en dat is niet het geval. Hoewel de elementen van het plot niet bijzonder nieuw zijn en het slot wat overhaast is, is het verhaal spannend en sfeervol neergezet waar het de altijd weer dankbare dorpsgekken en godsdienstwaanzinnigen betreft. Het sterkst is de roman in de terloopse observaties, zoals wanneer er over de wereld wordt gesproken (`niet over wat er allemaal mis is, maar gewoon hoe het is') of wanneer er een antwoord volgt op de vraag waarom iemand een vinger mist: `,,Die heb ik eraf gesneden.'' ,,Waarom?'' ,,Hij zat in de weg''. Tom knikte. Het leek een redelijke verklaring.'

De vlotte dialogen maken de roman geschikt voor een verfilming, wellicht wederom door Peter Weir. Want Williams en Weir hebben in ieder geval gemeen dat hun Amerikaanse carrière – Angel Rock verscheen, anders dan Williams' debuut Swimming in Silk (1995) ook in Amerika – begint met een mysterieuze rots in het achterland van Australië.

Darren Williams: Angel Rock. Vintage, 304 blz. €18,50