Hamilton slaapt slecht, rijdt des te harder

Ruim twee weken nadat hij in de eerste etappe van de Ronde van Frankrijk een barst in zijn sleutelbeen opliep, zag Tyler Hamilton gisteren in Bayonne zijn doorzettingsvermogen beloond met een ritzege. Zijn teleurstelling over het feit dat hij vanaf het begin van de Tour als gevolg van zijn val geen hoofdrol kon spelen, was de Amerikaan na een lange succesvolle solo in de laatste bergetappe op slag vergeten. ,,Dit overtreft mijn stoutste dromen'', sprak de sympathieke renner.

De ploeg van oud-Tourwinnaar Bjarne Riis behaalde zijn derde overwinning: in Marseille won de Deen Jacob Piil en in de bergrit naar Ax 3 Domaines de Spanjaard Carlos Sastre. CSC gaat ook aan de leiding in het ploegenklassement. Nadat hij bijna twee minuten voor het peloton finishte – ruim voor de finish de hand schuddend van ploegleider Riis – steeg Hamilton in het algemeen klassement slechts één plaats. Hij ging van zeven naar zes, op 6.35 minuut van leider Lance Armstrong.

`Hamilton is out', stond er twee weken geleden boven een artikel in L'Equipe. De Franse sportkrant meldde op de dag na de eerste etappe naar Meaux dat de Tour voor Hamilton zo goed als zeker voorbij was, als gevolg van zijn gebroken sleutelbeen. Maar de volgende dag verscheen hij gewoon weer aan de start, tot verbazing van bijna alle volgers. Het bleek om een `mooie' breuk te gaan, die door zijn eigen ploegarts werd omschreven als een barst in het sleutelbeen. Ongeloof bij velen. Manager Walter Godefroot (Telekom) sprak van een goedkope Amerikaanse pr-stunt.

Dat wantrouwen deed de renner uit Marblehead (Massachusetts) pijn, zo zei Hamilton op de persconferentie na afloop van de etappe. ,,Als Walter naar de bus van onze ploeg komt, mag hij de röntgenfoto's bekijken. Daarop kun je de breuk goed zien.'' Hamilton betreurt uitlatingen als die van Godefroot, ,,ook omdat ze eigenlijk zeggen dat ik een leugenaar ben''.

Toen Hamilton op de eerste zondag in de Tour het ziekenhuis in Meaux verliet met zijn rechterarm in een mitella, liet Riis er geen misverstand over bestaan dat de Tour voorbij was voor zijn Amerikaanse kopman. ,,We zien morgen wel'', zei Hamilton toen bij het verlaten van het Centre Hospitalier. Om de volgende dag in La Ferté-sous-Jouarre toch weer van start te gaan, met een goed ingepakte schouder en een aangepast stuur.

,,De eerste week was verschrikkelijk'', zei de 32-jarige Hamilton. ,,Zowel op als naast de fiets heb ik veel pijn geleden. Ik sliep ook niet goed'', bekende hij. Hamilton kan nog steeds alleen op zijn rug slapen. Zijn eerste doelstelling in die eerste week was helpen in de ploegentijdrit, om voor zijn Spaanse teamgenoot Carlos Sastre een zo goed mogelijke uitgangspositie te creëren. ,,Vervolgens heb ik de Tour van dag tot dag bekeken: en hier sta ik dan. Maar het is een groot gevecht geweest. Dit is mijn zevende Tour, en mijn zwaarste.''

Aan de vooravond van de etappe van Pau naar Bayonne had ploegleider Riis kopman Hamilton voorgehouden dat hij in 1996 de Tour had beslist met zijn overwinning op de Hautacam, in de Pyreneeën. Een dag later sloeg de Deen opnieuw toe. Het peloton was verdoofd, omdat Riis de Tour had beslist en dat stelde hem in staat opnieuw toe te slaan. En daardoor won hij toen de rit naar Pamplona.

In deze Tour zijn er nog twee kanshebbers voor de eindoverwinning: Armstrong en Ullrich. Het peloton zit met de gedachten al bij Parijs, was daags voor de etappe naar Bayonne de redenering van the boss, zoals Hamilton ploegleider Riis noemt. En daar moest de Amerikaan van profiteren. Ongeveer 95 kilometer voor het einde deed de Amerikaan dat ook. In de beklimming van de Col de Soudet, de eerste van twee bergen van de eerste categorie in de 197,5 kilometer lange etappe, reed hij weg uit het peloton. Een paar kilometer voor de top voegde hij zich bij de kopgroep van negen. In de beklimming van de Col Bagarguy, de tweede en tevens laatste berg van de eerste categorie, liet hij zijn medevluchters achter zich om aan een lange en indrukwekkende solo te beginnen.

,,De tank is helemaal leeg'', zei Hamilton na afloop. Zijn mooiste zege tot nu toe was de overwinning in Luik-Bastenaken-Luik, in april van dit jaar. In La Doyenne, de oudste klassieker op de wielerkalender, liet hij onder meer de toen zeer aanvallende rijdende Armstrong achter zich.

Bij het podium omhelsden de voormalige ploeggenoten Hamilton en Armstrong elkaar. Hamilton maakte maandag een mooi gebaar door zijn collega's na de val van Armstrong te manen de benen stil te houden. ,,Als de geletruidrager valt, hoor je te stoppen. Of dat nou Armstrong is of een andere renner'', zei hij na die die rit naar Luz Ardiden. De geletruidrager, die bij zijn eerste drie Touroverwinningen terzijde was gestaan door Hamilton, sprak zijn bewondering uit over de 95 kilometer lange solo van zijn voormalige knecht.

Hamilton was bij US Postal een van de meest trouwe luitenanten van de Texaan, met Kevin Livingston en George Hincapie. Van dat trio maakt alleen New-Yorker Hincapie nog deel uit van Armstrongs ploeg. Livingston vertrok twee jaar geleden naar Telekom om Jan Ullrich aan een nieuwe Tourzege te helpen en is inmiddels gestopt met wielrennen, Hamilton verhuisde vorig jaar naar CSC om zelf een gooi te doen naar een zege in de Tour, terwijl Hincapie ervoor koos zich in de Franse ronde in dienst te stellen van de man die komend weekeinde waarschijnlijk voor de vijfde keer de Tour gaat winnen.