Pophappening is nu instituut

Het popfestival van Glastonbury trekt al sinds 1971 met succes ieder jaar weer honderdduizenden muziekliefhebbers.

Hippies, naaktlopers en hasjrokers. In 1971 werd er in heel Engeland schande van gesproken, toen het langharig tuig neerstreek voor een happening op de laatste rustplaats van koning Arthur. Daar lagen ze met zijn allen bloot te blowen, nabij de historische heuvel van Glastonbury in het megalithisch centrum van het graafschap Somerset.

Een jaar eerder had melkveehouder Michael Eavis zijn landerijen beschikbaar gesteld voor een primitief festivalletje met optredens van T. Rex en Al Stewart. Eavis kwam op het idee van een vrijplaats voor muziekliefhebbers, toen hij door de heg was gekropen bij het naburige bluesfestival in Bath. Randolph Churchill, de zoon van Sir Winston, wist Eavis te interesseren voor een jaarmarkt naar middeleeuws model `op het moment dat de aardse energiestromen hun zomerse hoogtepunt bereikten'. Het Glastonbury Festival of Performing Arts was geboren en Fairport Convention, Melanie en de jonge David Bowie brachten 12.000 naaktlopers en hasjrokers op de been, die gratis en voor niets op het gras mochten neerstrijken.

Drie decennia later is het popfestival van Glastonbury een instituut, en kan Pinkpop-organisator Jan Smeets alleen maar dromen van de heldenstatus die aan de nog altijd actieve Michael Eavis wordt toegedicht. Terwijl Pinkpop kwakkelt met een teruglopend bezoekersaantal, waren de 112.000 kaarten voor het driedaagde Glastonbury 2003 binnen 24 uur uitverkocht. Without a ticket – you'll be waiting 'til the cows come home, luidt de reclametekst die mensen zonder geldig entreebewijs moet ontmoedigen om de zinloze tocht naar het ommuurde festivalterrein te maken.

,,We zijn geen charitatieve instelling'', zei Eavis over de één miljoen pond die vorig jaar onder meer aan Greenpeace en Oxfam werd overgemaakt, ,,maar een met strakke hand geleid bedrijf dat de winst weggeeft aan goede doelen''. Met dat nobele uitgangspunt kan Glastonbury dit jaar de topacts Radiohead, R.E.M. en Moby presenteren, terwijl het tweede podium veelbelovende nieuwe acts als The Thrills, Damien Rice en The Gathering laat zien. Daarnaast is er een danstent, een akoestisch podium en ruim baan voor circus- en straatartiesten.

In 1981 werd een vast podium in piramidevorm gebouwd, dat buiten het festivalseizoen fungeerde als koeienstal. Het beroemde Pyramid-podium van Glastonbury geldt als het heilige der heilige voor popgroepen die internationaal willen doorbreken. Vorig jaar speelde Coldplay er, en het optreden van Radiohead in het `O.K. Computer-jaar 1997' geldt als een gouden Glastonbury-moment. Twee jaar later ging een optreden van R.E.M. bijna niet door toen zanger Michael Stipe met Courtney Love aan zijn arm arriveerde, nadat het stel per helikopter was ingevlogen. ,,Michael Stipe? Never 'eard of 'im'', sprak de dienstdoende securityman die pas na lang heen en weer bellen kon worden vermurwd om de popster binnen te laten. Een ander legendarisch Glastonbury-moment betreft de Manic Street Preachers, die contractueel hadden vastgelegd dat er voor hen een aparte wc-cabine op het backstageterrein moest staan. De groep werd beschimpt in het weekblad New Musical Express, dat demonstratief een foto plaatste van hun pleehokje met het opschrift `Manic Street Preachers Only'.

Om het leed van lange wachtrijen voor gewone festivalgangers te verzachten, richt Glastonbury dit jaar een fototentoonstelling in bij de reukloze latrines die naar Afrikaans model worden gegraven door de ontwikkelingshulporganisatie WaterAid. Dorstige zielen kunnen bij de WaterAid-stand een beker koel water halen, mits er even wordt stilgestaan bij de moeite die het een Afrikaanse dorpeling kost om dezelfde hoeveelheid schoon water omhoog te pompen.

Op internet worden felbegeerde festivalkaarten voor een veelvoud van de oorspronkelijke prijs verhandeld. Voor de thuisblijvers zal de BBC als gewoonlijk uitgebreid verslag doen van het festival, onder meer met commentaar van de oudgediende deejay John Peel. Filmmaker Julien Temple werkt aan een documentaire bioscoopfilm over 33 jaar Glastonbury, waartoe hij alle oude hippies, rockers en new-wavers uitnodigt om hun stoffige film- en videomateriaal tegen een riante vergoeding over te leggen. Als de aarde rondom de Glastonbury Tor op 27, 28 en 29 juni beweegt, dan is het niet alleen omdat koning Arthur zich in zijn graf omdraait.