Het nieuws van 19 juni 2003

Voorkeur Theater

De Parade

In Rotterdam begint deze week zoals gebruikelijk De Parade. De komende maanden zal de theaterkaravaan nog naar Den Haag, Utrecht en tenslotte Amsterdam trekken. Het ooit zo kleine evenement met bescheiden en vooral experimentele theaterperformances, is inmiddels uitgegroeid tot een feest voor velen. De feestvreugde is dikwijls zelfs zo groot, dat het gros van de bezoekers de hele avond blijft hangen in de talloze eet- en drinktentjes. De wonderlijke spijzen die er worden geoffreerd, maken dat alleszins begrijpelijk. Toch valt er voor de theaterliefhebber ook veel plezier te beleven. Naast talloze nieuwe voorstellingen is een bezoekje aan Kom maar bij het vrouwtje van Servaes Nelissen, zeer aan te raden. In een droevige monoloog transformeert Nelissen met minimale middelen tot een aandoenlijke vrouw: een onopvallende pruik met kort grijs haar, een klein beetje lippenstift en rouge, seksloze kleding. Nelissen balanceert tussen bijna ondraaglijk treurig én licht en subtiel. Ook Hard optreden van Van Houts en De Ket is de moeite waard.In hun teksten spelen ze een listig spel met hedendaagse gemeenplaatsen. Die worden vervormd, uitvergroot en doorgeredeneerd tot ze meedogenloos door de mand vallen. Zoals een dialoog tussen een botte vader en een hulpzoekende zoon. ,,Je ontkent me,'' zegt de zoon. ,,Als ik je kon ontkennen,'' antwoordt de vader, ,,had ik dat allang gedaan.''

De Parade t/m 17 augustus in Rotterdam, Den Haag, Utrecht en Amsterdam. Inl 033-465 4555 of www.mobilearts.nl

Voorkeur Beeldende Kunst

Pearl Perlmuter

Op drie boomstam-achtige zuilen rust een naar alle zijden uitstulpende massa. Dit kloeke bronzen beeld van Pearl Perlmuter, getiteld Wave, 173 cm hoog ontstond in 1958 als gipsmodel en is pas in 2000 na aankoop door het Kröller-Müller Museum in brons gegoten. In het museum staat nog een prachtig beeld: Funeral Pyre, uit 1957, brons, 40 cm hoog. Het is een piramidale opeenstapeling van bulten en holtes die, zoals de titel ook stuggereert, doet denken aan een brandend vuur. Perlmuter maakte de brandstapel in nagedachtenis van Auschwitz; het is hoogst zelden dat een sculptuur op een waardige en overtuigende manier recht doet aan deze geschiedenis, maar Perlmuter is het gelukt. De inmiddels 87-jarige Perlmuter is door maatschappelijke omstandigheden klein gehouden en heeft ook zichzelf te klein gehouden. Als echtgenote van de ambitieuze en door haar bewonderde Wessel Couzijn emigreerde de beeldhouwster in 1946 van haar geboortestad New York, waar zij was opgegroeid in een orthodox joods gezin, naar Nederland. Het viel haar moeilijk om haar kunstenaarschap te ontwikkelen in de schaduw van de dominante Couzijn. De tentoonstelling van haar beelden, ongeveer 20 in totaal beperkt zich tot de periode 1957-1968. Het Kröller-Müller heeft weliswaar enkele van haar beste sculpturen in de collectie opgenomen, maar het presenteert Perlmuters werk niet op een manier die het verdient. Van 24 t/m 30 juni zijn wegens herinrichting een viertal beelden niet te zien.

Pearl Perlmuter: sculpturen 1957-1968 t/m 17 aug in het Kröller-Müller Museum, Houtkampweg 6, Otterlo.