Het nieuws van 14 juni 2003

KEURMERK BIEDT GEEN GARANTIES

Een Milieukeurvarken komt nooit buiten. Een scharrelkip met scharrelkeurmerk ook niet. Een Ekokip eet niet alleen maar biologisch voer. Een IKB-varkenslapje is niet lekkerder dan een varkenslapje zonder naam. Vlees en kip met het keurmerk Good Farming verschilt in geen enkel opzicht van vlees zonder dat merk.

Te veel merken Keurmerken maken het klanten in supermarkt en bij de slager niet makkelijker te kiezen. Het zijn er te veel. Het is moeilijk te achterhalen of een keurmerk een keurmerk is, een handelsmerk of een marketingverzinsel. Zoals `extra gecheckt', bedacht door het Voorlichtingsbureau Vlees. Het is een vignet in de vorm van een rond stempeltje. Het lijkt dus een keurmerk, maar het is flauwekul. En onwaar. Als het wel echt een keur is, blijft de vraag wat het precies garandeert. En of er een beetje adequaat gecontroleerd wordt.

In een publicatie op internet van het Productschap voor Vee en Vlees staat: `Een keurmerk is een waarborg voor de kwaliteit van het product'. Welke kwaliteit? Het eigen keurmerk van het productschap garandeert geen excellente karbonade. Het PVV/IKB-keur wil niets anders zeggen dan dat is na te gaan wat de korte geschiedenis was van het beest. Wat voor voer het at, van welk mengvoederbedrijf, waar en door wie het werd gemest en waar het werd geslacht en uitgebeend. Integrale ketenbeheersing heet het.

Er is vlees op de markt met het PVV/

IKB-keurmerk en vlees zonder dat keurmerk. Het zegt helemaal niets over verschil in kwaliteit van het vlees en het productschap kan zelfs niet eens garanderen dat ook van werkelijk al het IKB-keurmerkvlees de voorgeschiedenis is te achterhalen. Europese regels eisen het, maar het lukt nog niet om de Europese vleesproductie en vleeshandel onder controle te krijgen.

Scharrelkeur zegt ook niets Consumenten hebben mogelijk meer belangstelling voor een keurmerk dat iets zegt over de behandeling van de dieren en niet het spoor terug garandeert naar het mengvoerbedrijf. En hadden de dieren het een beetje aardig bij leven? Alweer is hier de keus in keurmerken te groot en zijn ze verwarrend.

Er is Ekovlees en er is Milieukeurvlees. Ook scharrelen is in een keurmerk gevangen. Het scharrelkeur zegt iets over het maximum aantal dieren per vierkante meter en wil dat in de loodsen vol scharrelkippen ramen zitten. Het Milieukeur voor varkensvlees garandeert ook voldoende lichtinval voor de beesten in de mesterij die er pas uit mogen als ze naar het slachthuis gaan.

Milieukeurvarkens scharrelen niet, althans dat wordt niet geëist, ze mogen zich alleen niet vervelen, staat in de normen. En ze kunnen volgens de Milieukeurnormen zelfs het milieu vervuilen, maar dan liefst zo min mogelijk bij zo gering mogelijk energiegebruik. In feite verschilt Milieukeurvarkensvlees niet van lapjes vlees van andere Nederlandse bio-industriële varkens. Het Milieukeur suggereert meer dan waar het precies voor staat.

Net als het scharrelkeur overigens. Scharrelpluimveevlees komt niet gegarandeerd van kippen die het naar hun zin hebben gehad, daarvoor moet er ook nog een vrije-uitloopgarantie op de verpakking staan of het Ekovignetje. Dat laatste garandeert dan ook nog iets over het voer. Maar wat precies? Dat een deel van biologische teelt kwam. Een deel! Wie Ekokip koopt realiseert zich dat niet en krijgt het ook niet te horen of te lezen. Zelf kippen houden. Of een varkentje. Dan weet je het zeker.