Huis geveild, gezin op straat

Een groeiend aantal Nederlanders zit in zware financiële moeilijkheden. Dan volgt executie van hun huis. `Ik heb geen medelijden.'

Hedwig Kleijn heeft betere tijden gekend. Haar huis in het Zuid-Hollandse Goudswaard dreigt op last van de bank geveild te worden. Zij staat met haar man en 3-jarig dochtertje dan op straat. ,,En wat dan? Ik zou het echt niet weten.''

Ons gezin heeft financiële problemen, zo vertelt zij maandagavond aan de telefoon. Het geduld van de bank is op. De Rabobank wil dat achterstallige afbetalingen per direct worden voldaan. Maar het geld is al uitgegeven. Het gezin heeft een kort geding tegen de bank aangespannen, als laatste poging om executieverkoop van hun huis te ontlopen.

Dinsdagmorgen verliest Kleijn het kort geding. Een paar uur later is in de bar van sporthal 't Paradijs in Oud-Beijerland een groepje van dertig mannen samengekomen: de openbare verkoop van het woonhuis van het gezin Kleijn en de bijbehorende fabriekshal (Kleijn heeft een timmerbedrijfje) trekt veel belangstelling. Het gezin zelf is er niet bij.

Hun zorgelijke situatie is geen uitzondering meer: een groeiende groep Nederlanders kampt met financiële problemen die hen boven het hoofd groeien. Zo werd gisteren bekend dat het aantal door de rechter opgelegde schuldsaneringen in het eerste kwartaal van dit jaar met 14 procent is gestegen ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar: 2.535 mensen krijgen een bewindvoerder toegewezen – die drie jaar lang toeziet op het afbetalen van de meest problematische schulden.

Als dat volgens plan verloopt, wordt de rest van het openstaande bedrag kwijtgescholden. Voor een groeiend aantal Nederlanders is zelfs een opgelegde schuldsanering nog een luxe-situatie: hun huis wordt op last van de bank geëxecuteerd, net zoals bij het gezin Kleijn.

Volgens gegevens van het Kadaster stijgt het aantal executoriale verkopen explosief: in de eerste vier maanden van dit jaar met 25 procent tot 275. En daarmee krijgt het door heel Nederland reizende groepje van dertig man – `professionele veilingbezoekers', zoals ze zichzelf noemen – het drukker. ,,En ik ook'', zegt veilingafslager John den Houdijker blij. Vorig jaar leidde hij (als vierde generatie van zijn familie met dit beroep) in totaak 25 openbare verkopen. In de afgelopen zes maanden waren dat er al 35. De achterliggende financiële problemen van de mensen interesseren hem niet. ,,Ik informeer daar niet naar. Wat ze ook zijn, ik ben toch niet degene die ze kan oplossen.''

De eigenaars van de huizen verschijnen volgens hem maar zelden op een veiling. Bang als ze zijn zichzelf niet in de hand te kunnen houden wanneer hun pand geveild wordt. Soms zijn ze met de noorderzon vertrokken, zo vertelt Den Houdijker. Ook notaris G. Schilperoort die bij de veiling in Oud-Beijerland is betrokken, wil er niet al te sentimenteel over doen. ,,De koper dient zo nodig voor eigen risico de ontruiming te bewerkstelligen'', zo leest hij voorafgaand aan de veiling van het `woonhuis met garage en tuin' van het gezin Kleijn voor. Aan de muur de veilingreglementen – ze worden niet gelezen.

Dan gaat het groepje – een enkeling met een biertje in de hand – zitten in het zaaltje (houten lambrizering, plastic bloemen en planten), en begint de afslager het ,,prachtig mooie hoekhuis'' in twee biedingsrondes te verkopen. 50.000, 60.000, 70.000, de mannen van het groepje bieden tegen elkaar op, geven signaaltjes, steken nog een shagje op. Het wordt 128.000 euro.

Maar dat is niet het eind. In tweede instantie begint afslager Den Houdijker bij een willekeurig gekozen bedrag van 350.000 euro, en gaat hij met de prijs naar beneden: de afmijning. Degene die het eerste `mijn' roept, is de nieuwe eigenaar. Het bedrag mag overigens nooit lager zijn dan de prijs uit de eerste ronde. Alle ogen zijn op de afslager gericht. 200.000, 180.000, 160.000. ,,Wat durven jullie lang te wachten'', moedigt hij hen luid aan. ,,Mijn!'', roept René Gooijer vanachter in de zaal. Het pand gaat weg voor 143.000 euro.

Gooijer, die drie dagen per week veilingen afloopt om de panden vervolgens op de particuliere markt door te verkopen, moet direct daarop zijn paspoort en een bankgarantie laten zien. Ook bij hem geen medelijden met het gezin Kleijn. ,,Dat het pand in opdracht van de bank verkocht moest worden, zal wel een oorzaak hebben'', zegt hij laconiek. ,,En die ben ik niet.'' Sterker: of niet even in de krant kan komen dat het pand vanaf dit moment weer te koop staat en dat belangstellenden welkom zijn?

Daarna krijgen de belangstellenden op kosten van de notaris een drankje aangeboden, waarna ze zich opmaken voor de volgende executieverkoop. Die is aanstaande woensdag om half zes in Nieuwerkerk aan den IJssel. `Woning met garage' is de summiere omschrijving van het pand. De aanleiding van de veiling? De eigenaar zit in financiële problemen.