Het Utrechtse voetbalhart klopt als nooit tevoren

`De stad Utrecht kan niet zonder betaald voetbal', luidde vorige week het gemeentelijke pleidooi voor de miljoenensteun aan de plaatselijke FC. Dertien spelers en zestienduizend supporters bewezen gisteravond in de nationale bekerfinale dat de tweede volksclub van Nederland in elk geval op sportief gebied bestaansrecht heeft. Feyenoord leed in de eigen Kuip een sensationele 4-1 nederlaag, het grootste thuisverlies onder leiding van coach Van Marwijk die al drie jaar trainer is.

FC Utrecht versloeg Feyenoord met eigen middelen; op inzet en met overgave. Een deel van het Rotterdamse legioen – de meerderheid had de arena muisstil verlaten – waardeerde de strijdlust van de superieure tegenstander met een bescheiden applaus. Feyenoord-fans die klappen voor een winnende opponent: het is zelden vertoond in het stadion dat zo vaak door haatgevoelens wordt overwoekerd. Niet alle supporters van de `thuisploeg' toonden zich overigens goede verliezers. Na afloop verrichtte de politie nog wel 35 aanhoudingen.

Voor FC Utrecht is de tweede bekerzege in de clubhistorie – de huidige hulpcoach Van Loen was in 1985 matchwinnaar tegen Helmond Sport – van extra grote betekenis. De club heeft een schuld van veertig miljoen euro en moet de komende jaren drastisch saneren. Vijf van de zeven spelers die geen contractverlenging krijgen, stonden gisteravond in het basiselftal. Adequate vervangers zijn onbetaalbaar, bijna alle feestvierders spraken dan ook over `het einde van een tijdperk'.

De meest succesvolle selectie in de clubhistorie plaatste zich voor de derde opeenvolgende keer voor het UEFA-Cuptoernooi, waarin het komend najaar in de eerste ronde zonder publiek moet spelen. FC Utrecht werd vorig seizoen door de Europese voetbalbond bestraft en beboet naar aanleiding van rellen in de Galgenwaard tijdens het bekerduel tegen Legia Warschau. Feyenoord was al zeker van deelname aan het UEFA-Cuptoernooi. Roda JC, de nummer zes van de eredivisie, blijft verstoken van Europees voetbal.

De UEFA Cup was gisteravond bijzaak voor FC Utrecht, dat de voorbije weken in de competitie krachten spaarde. De spelers en trainers koesterden revanchegevoelens en waren gebrand op een bekersucces. Vorig jaar verspeelden ze de zege tegen Ajax door een buitenspeldoelpunt van Wamberto in de laatste minuut. Bijna niemand die geloofde in een snelle herkansing, maar na achtereenvolgende zeges op De Graafschap, Excelsior en PSV stond de provincieclub met de fanatieke aanhang toch weer in de finale. FC Utrecht speelde in het thuistenue en gesteund door een orkaan van lawaai een halve thuiswedstrijd tegen Feyenoord, dat alleen goede sier maakte in een nieuw groen-wit uittenue.

De Kuip was rood-wit getint, de kleuren van de gemeente én de voetbaltrots Utrecht. De Katwijkse visserszoon Kuyt, die deze zomer van FC Utrecht naar Feyenoord verhuist, rende na afloop wel een half uur met vlag en wimpel over het veld. De maker van het vierde doelpunt was de afgelopen jaren de publiekslieveling in de Galgenwaard. Kuyt is het toonbeeld van onverzettelijkheid, een eigenschap waarmee de Utrechtse (en Rotterdamse) voetbalfan zich graag associeert. Vorig jaar miste hij de verloren bekerfinale tegen Ajax door een schorsing. Gisteravond behaagde hij zijn oude en plaagde hij zijn nieuwe werkgever.

Kuyt vormde in de aanval een gevaarlijk duo met Gluscevic, die ook mag of moet vertrekken maar nog geen nieuwe club heeft gevonden. De houterig, doelgerichte Joegoslaaf verhoogde zijn marktwaarde met twee gave treffers na de pauze die het verzet van Feyenoord braken. Beide aanvallers van FC Utrecht waren ongrijpbaar voor de wankele Rotterdamse defensie, van oudsher het fundament van Feyenoord. Zonder de geblesseerde Van Wonderen was de achterhoede de achilleshiel. Door vroeg te storen en de zwakke Loovens balbezit op te dringen, hanteerde de Utrechtse trainer Booy de juiste tactiek.

Feyenoord, dat de beker als een troostprijs beschouwde en minder gemotiveerd speelde dan de opgefokte tegenstander, werd vlak voor rust afgestraft voor het tamme spel. Kuitenbijter De Jong, een geboren en getogen Utrechter, volleerde de bal op fraaie wijze in de bovenhoek. Zijn `zondagsschot' was een spaarzaam hoogtepunt in de eerste helft, waarin verder geen enkele mooie actie was te bewonderen. FC Utrecht speelde naar zijn mogelijkheden, Feyenoord ver onder zijn kunnen.

De tweede helft was enerverend, door het verrassende scoreverloop en de warrige leiding. Scheidsrechter Bossen drukte een stempel op de finale en bezorgde FC Utrecht onbedoeld gerechtigheid. De ploeg ontsnapte bij een 2-0 voorsprong aan een tegendoelpunt (afgekeurde kopbal Van Hooijdonk) en bij een 3-1 voorsprong aan een strafschop (shirtje trekken Schut bij Bombarda). FC Utrecht had het geluk van de terechte winnaar. Feyenoord ontbeerde het fortuin dat de ploeg dit seizoen zo vaak ten deel was gevallen.

De ploeg van trainer Van Marwijk is aan slijtage onderhevig. De smeekbede om een kwaliteitsinjectie van topscorer Van Hooijdonk, die zelf overigens met een vertrek dreigt, leek goed getimed. Pi Air is ook een dertigplusser, maar hij heeft zijn waarde wel bewezen als vrije-trappenspecialist. Met Kuyt krijgt Feyenoord versterking in de aanval, waar het juist de minste problemen heeft. Van Marwijk is naarstig op zoek naar goede verdedigers. Over zijn flirt met Schalke 04 was hij duidelijk. Feyenoord houdt hem aan zijn contract.

FC Utrecht 4 Feyenoord 1

Ruststand 1-0. 39. De Jong 1-0, 49. Gluscevic 2-0, 56. Gluscevic 3-0, 72. Kalou 3-1, 84. Kuijt 4-1. Schds: Bossen. Tsch: 42.000. Rode kaart: 76. Bosvelt (Feyenoord). Gele kaart: De Jong (FC Utrecht). Emerton, Van Hooijdonk (Feyenoord).