Wat zijn de gevolgen van een sterke euro?

In de jaren negentig hoefde je niet lang na te denken om te gaan beleggen in de Verenigde Staten. Omdat zowel Amerikaanse aandelen als de dollar in waarde stegen, genoten buitenlandse beleggers dubbele kapitaalwinsten.

Nu is de situatie volledig veranderd. De S&P 500 is sinds januari met 8 procent gestegen, terwijl de FTSE Eurotop 300 met 7 procent is gedaald. Toch betekent het feit dat de euro dit jaar ten opzichte van de dollar met 13 procent in waarde is toegenomen dat Europese aandelen het relatief beter hebben gedaan. Velen geloven dat de euro in waarde zal blijven stijgen. Dus wat moeten beleggers doen?

De automatische reflex is om Europese bedrijven met een grote omzet in dollars, zoals vliegtuigbouwer EADS, te mijden. Toch zou dat verkeerd zijn. Het effect van valutabewegingen op in het buitenland geboekte kwartaalwinsten is economisch gezien irrelevant, en men kan zich ertegen indekken, zodat ze genegeerd moeten worden.

Belangrijker zijn de gevolgen van de waardering van de euro voor fundamentele aspecten van de bedrijfsvoering. Het is duidelijk dat exporteurs als BMW het zullen voelen als hun auto's de VS uitgeprijsd worden. Maar zelfs bedrijven die Europese klanten bedienen, zoals Unilever of Nestlé, kunnen het merken als hun toch al zwakke groei onder druk wordt gezet door geïmporteerde concurrentie uit het buitenland.

Technologiebedrijven die het al zwaar hadden toen de euro nog zwak was, moeten bijzonder voorzichtig tegemoet getreden worden. Tot zover wat beleggers moeten mijden. Maar waarvoor moeten ze dan kiezen?

Er zijn niet zoveel voor de hand liggende kandidaten buiten de eurozone. Amerikaanse exporteurs zullen niet zo uitbundig profiteren van de sterke euro, omdat de meeste Amerikaanse exporten naar landen gaan waarvan de munt op één of andere manier aan de dollar is gekoppeld.

Europa neemt slechts 15 procent van de Amerikaanse exporten voor haar rekening. En hoewel de zwakte van het pond betekent dat de Britse industrie een hoogstnoodzakelijk infuus krijgt, is dit nog steeds een sector die in verval is als gevolg van omstandigheden - zoals de gapende pensioentekorten en de concurrentie uit Azië - die niets te maken hebben met de waardering van het pond.

Hoe zit het dan met bedrijven binnen de eurozone? De meest avontuurlijke strategie is het opsporen van ondernemingen die de uitdaging aannemen, hun bedrijfsvoering saneren, de kosten beperken en de activiteiten naar het buitenland verplaatsen. In de jaren negentig, toen de yen een sterke munt was, deden Japanse bedrijven als Honda, Sony, Canon en Toyota dat en wisten ze de rest van de markt te overtreffen.

Europese bedrijven met een zwak bestuur zullen ongetwijfeld vragen om exportsubsidies en invoertarieven om de stijging van de euro te compenseren. In dergelijke gevallen is de meest verdedigende strategie het overstappen op Europese obligaties of nutsbedrijven, en het uitzitten van de val van de dollar.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.