Minjo, waar ben je?

Bij het opruimen van de bureaula komt het album met de familiekiekjes weer tevoorschijn. Jaren geleden gekocht op de rommelmarkt met de bedoeling het aan de betrokken familie terug te geven. De taferelen op de foto's ademen de sfeer van de jaren vijftig en de vrouw met baby op de arm had qua uiterlijk ook mijn moeder kunnen zijn.

In veel opzichten is het een universeel fotoalbum. Herkenbaar is bijvoorbeeld de gewoonte van jonge ouders om van de eerstgeborene overdreven veel plaatjes te schieten. En ook de eigenaardige haardracht, de gerimpelde badpakjes en de vele poppenwagens maken veel herinneringen los.

Tot nu toe zijn alle zoekpogingen naar de eigenaar op niets uitgelopen. Toch biedt het album tal van aanknopingspunten over de betrokken familie. De hoofdpersoon is Minjo, want haar foto prijkt op de eerste pagina. Wilhelmina (Minjo) van Ommen werd op 8 mei 1954 in Jakarta geboren. Uit een ingeplakt krantenknipseltje blijkt dat op dezelfde dag in Nederland een neefje het levenslicht zag. ,,De beide broers Bert en Ben van Ommen (zoons van ir. W. van Ommen, hoofdingenieur Volkshuisvesting, Frederik Hendriklaan 44), werden op dezelfde dag verrast met een baby. In Djakarta schonk mevrouw Bert van Ommen-Stolk zondag j.l. het leven aan een dochter [...]. Mevrouw Ben van Ommen-Schut (dochter van de bekende Scheveningse dokter L. Schut, Frederik Hendriklaan 37) kreeg in Den Haag op die dag een zoon, die Willem genoemd werd.''

Wanneer Minjo bijna twee jaar oud is wordt op 8 april 1956 haar zusje Maria Johanna (Marjo) in Jakarta geboren. Uit de bijschriften blijkt dat de baby al vroeg op reis gaat. In mei vertrekt mevrouw Van Ommen met haar dochters met het stoomschip Oranje naar Nederland. De heer des huizes bleef óf achter in Jakarta, óf hanteerde de camara, want op de foto's staan vrijwel uitsluitend vrouwen en kinderen afgebeeld. In januari begint de terugreis naar Jakarta en volgen er zonnige tafereeltjes Marjo en Minjo in opblaasbadjes met de baboe ernaast.

`Terug in Holland', luidt het onderschrift in januari 1958. In dat jaar nationaliseerde Indonesië de laatste Nederlandse bedrijven en repatrieerden alle Nederlanders en Indo-Nederlanders naar Nederland. Lang blijft de familie niet plakken in `Holland'. `Zuid-Afrika Juli/Aug. '59', luidt een bijschrift. Er wordt gepicknickt bij de Hartebeestpoortdam en de Retiefkloof.

Daarna droogt de stroom foto's op. De allerlaatste aanwijzing is een ongedateerde kaart aan `Tante Gon', ondertekend door `Minjo, Ian en Car'. In de kaart zit een trouwfoto waarop een jonge vrouw in bruidsjurk poseert met een man met baard en vierkante brillenglazen. Te oordelen naar kleding en kapsel had het huwelijk tussen (vermoedelijk) Minjo en Ian plaats in de jaren zeventig.

Als het album van tante Gonda was, kende zij dan niemand anders die de moeite van het inplakken waard was? Mijn gok is dat het album door mevrouw Van Ommen is achtergelaten bij tante Gon en dat het na haar overlijden op de rommelmarkt is terechtgekomen. Het mag dan zijn behoed voor een roemloos einde in de papierbak, het album wacht nog altijd op een terugkeer naar de familie. Wie van de lezers weet het adres van Minjo (née) van Ommen, van haar zusje Marjo of van hun eventuele nakomelingen?

Reacties naar: eeuwen@nrc.nl