Haringvlietdam - Oostvoorne

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in de duinen van Voorne.

De lage branding ruist of hij een liedje zingt. Kwalletjes liggen als glazen kralen in het natte zand en er is een golfje rubberhandschoenen oranje, maat XXL – aangespoeld. Bovenop de duinovergang kijk ik om. De Haringvlietdam ligt in een regenwolk met een walvislijf. Autootjes worden opgeslokt. De windmolens staan pal, hun vinnen zwiepen. Het moet daar hard waaien en regenen.

Niet in de valleien van het Voornse duin. Hier is sprake van gestage buitjes die de boel oppoetsen en het duizendvoudig groen van twijgen en struiken en grassen maximaal laten uitkomen. Druppels ploppen op mijn mouwen; ze blijven liggen tussen de schouders van de eenden, rustend in de poeltjes. De hommels bekommeren zich niet om regen. Ze zoemen om de bloesem heen, met een voorkeur voor roze.

Rockanje komt in zicht en dat betekent wandelcorvee. Het voornaamste dat dit dorp laat zien is de variëteit aan hekken: rijen hoge zwarte smeedijzeren spijlen met gouden of zilveren pijlpunten. Hetzelfde en steeds anders, ben je goed gehumeurd dan noem je het een wonder. En Rockanje heeft Privéboerderij Sonja. Potdichte rode luxaflex voor de ruiten en een nog roder monster op vier wielen ervoor. Over die naam heeft iemand nagedacht. Wie zou Sonja zijn? De moeder van de bordeelhouder? Zijn eerste vrouw? Zijn nieuwe vriendin?

We duiken de Voornse duinen weer in, die achter Rockanje hun volle pracht uitspreiden. Alles groeit over en op elkaar in dit glooiende landschap; niemand komt ertussen, tussen de bomen met de kronkelstammen en de woeste dennen met fier geheven bruine vruchtjes, het is te dicht begroeid. Zandpaadjes wikkelen zich er omheen en slingeren er door, langs de bijna uitgebloeide meidoorns die wapperen met hun laatste zachtroze zachtwitte bloemblaadjes, langs de gele lissen. Vrachten varens heten de regen welkom, en als je door je knieën gaat zie je de trossen miniatuur-orchideetjes van de orchis. De mooiste bloemen kan ik in het bloemenboek niet vinden. Bestaan ze wel? Ze lijken met hun ranke stelen, puntige blaadjes en tere roze en witte klokjes ontlokt aan de verbeelding van een Jugendstil-tekenaar. Allemaal lief en zoet? Echt niet. Groene verwurgers drukken de hoge bladen van het riet plat in vuige omhelzingen. En overal zijn er struiken strak ingesponnen in het dichte rag van honderdduizenden babyrupsen met evenzovele knaagmuiltjes.

We passeren de Schapenwei, sedert tientallen jaren een schaaploos natuurgebied vol zeldzaam gegroei. Je mag erin als je kunt vliegen of op vier poten gaat, anders mag je er alleen naar kijken. Het Bredewater volgt, een meer dat klinkt als een jazzorkest vol sopraansaxen. Onbewogen door het drukke gegak en gesnap nestelen er op twee eilandjes de voorname aalscholvers. Gelukkig, man bracht de vogelkijker mee. We krijgen geen genoeg van de kuikens, strekhalzen als hun ouders.

15 km. Kaarten 37, 38 a, 38b, 39 uit: Deltapad. Uitg. Stichting Lange-Afstands-Wandelpaden, Amersfoort. De route is grotendeels ongemarkeerd. Bij de VVV's van Oostvoorne, Rockanje en Hellevoetsluis ligt de gratis wandelkaart `Duinen van Voorne' van Natuurmonumenten. Tel. taxi 0181 482363.