Dwarsligger Chirac nu als gastheer Bush

Dwarsligger Chirac laat zich van zijn pragmatische zijde zien. Als gastheer van de G8 in Evian zal hij onder anderen president Bush in de ogen kijken.

Aangezien verschillende media er deze week onafhankelijk van elkaar melding van gemaakt hebben, moet de Amerikaanse president George W. Bush het wel geroepen hebben. ,,Leve Frankrijk!'' De hartekreet van het Amerikaanse staatshoofd volgde op de verzekering dat er ,,nee, nee, geen strafmaatregelen'' zullen volgen en dat hij ,,met plezier'' het gesprek zal aangaan met zijn Franse ambtsgenoot, ook wel bekend als ongekroonde koning van het mondiale verzet tegen de oorlog in Irak. Ná die oorlog werd `pragmatisme' de toverformule, waarmee Chirac de beschadigde verhoudingen trachtte te (ver-)helen.

Met succes, dus, althans voor het moment. Of het geprolongeerd wordt, zal moeten blijken op de G8, het conclaaf van de zeven grootste geïndustrialiseerde landen ter wereld plus Rusland dat morgen begint in het Franse Evian en waarvan Chirac de gastheer is. Wegens de verzekering van menig Amerikaans hoogwaardigheidsbekleder dat Frankrijk zal moeten boeten voor zijn anti-oorlogshouding, zullen argusogen de hartelijkheid van de handdruk tussen beide kemphanen peilen. Of Bush het Franse verzet werkelijk vergeven en vergeten heeft, blijft onzeker. In de interviews voorafgaand aan zijn diplomatieke tournee door Europa en het Middenoosten zei hij immers ook dat ,,het Amerikaanse volk [...] teleurgesteld en gefrustreerd [is]'' door Frankrijk.

Hoopvol is dat Bush, in strijd met eerdere berichten, wel degelijk in een Frans bed zal slapen. Hoogstwaarschijnlijk staat dat in het Hôtel Royal van de aan het Meer van Genève gelegen grensplaats Evian. Gelegen in een 17 hectares groot park aan de oever van het meer en aan de voet van majesteitelijke Alpen, gaat het hotel, gebouwd in de vorm van een barok passagiersschip, door voor het `mooiste ter wereld'. Het werd in 1909 speciaal opgetrokken voor de Engelse koning Edward VII.

Het gebied is voor de gelegenheid omgedoopt tot `rode zone', slechts toegankelijk voor de staatshoofden en hun gevolg. Bijna zevenduizend politie-agenten en tweeduizend soldaten moeten instaan voor hun veiligheid. Direct eromheen ligt zone 1, waarbinnen Evian en enkele naburige gemeentes vallen en waar de 3.500 verwachte journalisten worden ondergebracht. Zone 2 is vooral een buffer voor zone 3, waarin het stadje Annemasse valt. Daar hebben duizenden demonstranten tegen de omstreden top hun kampen opgeslagen. In totaal moeten 15.800 agenten en soldaten, ondersteund door veertig radar- en spionagevliegtuigen en zestig helikopters, voorkomen dat de boel in Evian net zo uit de hand loopt als in Genua in 2001.

Pragmatisme heeft ook de houding van Chirac tegenover het verzet tegen de G8 bepaald. Deze week ontving hij vertegenwoordigers van dertig non-gouvernementele organisaties, die hij met beloftes over de mondiale strijd tegen aids en armoede en bescherming van het milieu alvast de wind uit de zeilen trachtte te nemen.

Pragmatisch zijn ook de demonstranten zelf. Voorheen waren ze bekend als anti-mondialisten. Nu hebben ze zichzelf herdoopt tot `altermondialisten', sinds het besef is doorgedrongen dat globalisering niet per se slecht is voor de Derde Wereld.