Britten & Walton: vioolconcerten

De meeste Engelse klassieke muziek na Händel (1685-1759) is weinig geliefd en zelfs onbekend in ons land, dat liever luisterde naar de Duitse en Oostenrijkse klassieken dan naar Delius, Walton, Vaughan Williams, Holst en Elgar. Met Benjamin Britten was het ook treurig gesteld, maar daarin is veel verbeterd na de serie Britten-Sjostakovitsj en de Britten-Matinees in het Amsterdamse Concertgebouw.

Voor de anderen is er hoop: het komende seizoen organiseert het Concertgebouw een uitvoerig British Season. EMI neemt daarop een voorschot met een cd met het Vioolconcert (1940) van Britten en het Altvioolconcert van Walton, in 1929 in première gebracht door Paul Hindemith. Britten klinkt fijnzinnig en plezierig, licht-energiek en ook virtuoos met glinsterende glissandi. Ook de iets donkerder Walton verrast prettig, voorbeeldig lyrisch en energiek gespeeld door Maxim Vengerov bij het London Symphony Orchestra o.l.v. Mstislav Rostropovitsj. De cd werd, zoals hoort bij Engelse muziek, opgenomen in Abbey Road.

Britten & Walton: vioolconcerten (EMI Classics 5 57500)