Speelbal Scania

Scania is niet bijzonder. Net als bij Volvo, Iveco (van Fiat) en MAN zal de omzet over 2003 van de Zweedse vrachtwagenproducent niet groeien of zelfs licht dalen. Toch is dat niet de belangrijkste hindernis voor Volvo's plan om zijn belang van 45 procent in Scania te verkopen. De Europese Commissie gaf Volvo opdracht om dat belang vóór april 2004 af te stoten, nadat het drie jaar geleden de vrachtwagendivisie van Renault had overgenomen.

Volvo wil die deadline opschuiven, omdat het zegt geen aanvaardbaar bod te hebben ontvangen. Het grootste obstakel voor een verkoop is Volkswagen, dat 19 procent van het kapitaal van Scania bezit en 34 procent van de stemmen controleert. Omdat een eventueel geïnteresseerd beleggingsfonds Scania's kasstroom zou moeten consolideren, houdt Volkswagen bieders op een afstand. Als er niet verkocht kan worden is Volvo's enige alternatief de Scania-aandelen direct aan beleggers over te dragen. De aandeelhouders zouden dat waarschijnlijk niet zo erg vinden, maar Volvo krijgt dan niets terug voor het uitgegeven geld. Ook zou het geen premie kunnen bedingen voor het controlerende belang. Waarom wil Volkswagen niet verkopen? Om te beginnen heeft het veel geld voor zijn belang op tafel moeten leggen. Terwijl Volvo aankijkt tegen een mogelijk verlies van een derde van zijn investering, heeft VW 370 Zweedse kronen per aandeel betaald – een verlies van 50 procent op zijn investering! Volvo kan het zich veroorloven de lei van het Scania-avontuur schoon te vegen en heeft dat ook al gedaan in zijn boekhouding. Een verkoop zou zijn balans doen omslaan van 9 miljard Zweedse kronen aan nettoschuld in een kasstroom van 7 miljard kronen. En de daling van de nettowaarde van zijn bezittingen zou geen overeenkomsten met crediteuren schenden. VW zou de pijn ook kunnen dragen.

Maar een verkoop zou neerkomen op een totale afwijzing van het verwarde plan van de vroegere VW-topman Ferdinand Piëch om zich op de vrachtwagenmarkt te begeven. Dat zou een zege van de aandeelhouders betekenen. Het management lijkt niet bereid de beloften van Piëch gestand te doen, maar kan ze ook niet laten varen. Het is moeilijk dit niet op te vatten als een weerspiegeling van Piëchs positie als voorzitter van Volkswagens raad van commissarissen. Tot de top van VW zijn strategie heeft uitgestippeld is moeilijk in te zien hoe Volvo zich zonder kleerscheuren aan zijn Scania-dwangbuis kan ontworstelen.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.