Kampioen

Wat Ajax betreft is PSV gisteren helemaal geen kampioen van Nederland geworden. In de Arena, waar Ajax tegen Heerenveen speelde, viel de naam van PSV officieel niet één keer. Geen grootmoedige felicitaties helemaal niets. Ajax negeerde het Eindhovense kampioenschap, alsof het wilde zeggen: ,,Eigenlijk hadden wij het moeten zijn, dat van jullie telt niet.''

Ajax was afhankelijk van het resultaat van PSV in Groningen. Je zou mogen verwachten dat het publiek in de Arena op de hoogte werd gehouden van de ontwikkelingen in Groningen. In de rust bijvoorbeeld, of op zijn minst meteen na afloop. Op gewone wedstrijddagen gebeurt dat ook. Maar gisteren geen syllabe.

Het tegenovergestelde gebeurde. Ajax ging zich zelf huldigen! Of het publiek nog tien minuten wilde nablijven, vroeg de speaker. Het werd drie kwartier.

Eerst werd er omstandig afscheid genomen van een aantal Ajacieden, van Richard Witschge en Michael van Praag tot reservespeler Mendes da Silva. Dat kun je nog een waardige traditie noemen, maar het schouwspel begon potsierlijke trekken te krijgen toen het roemrijke verleden erbij werd gehaald. Oude vedetten als Van 't Schip, Silooy, Blind en Litmanen kwamen ieder opeens met een antieke, opgepoetste Europese beker het veld opgedraafd alsof ze hem net hadden gewonnen. Het vuurwerk spatte uiteen, de F-side barstte uit in juichkoren.

,,Weet jij hoe het in Groningen is afgelopen?'' vroeg ik mijn linkerbuurman.

,,Geen idee'', zei hij.

Ik raadpleegde mijn rechterbuurman, die driftig in de weer was met zijn mobieltje. ,,Nul-nul'', zei hij, en hij liet me de cijfers op zijn schermpje zien.

Toen pas wist ik het zeker: Ajax was geen kampioen geworden.

Terwijl de huldigingen beneden me doorgingen, dacht ik: toch jammer. Ik hoop niet dat mijn familieleden in Eindhoven het me kwalijk nemen, maar ik blijf van mening dat Ajax dit seizoen het aardigste voetbal van Nederland liet zien. Het is ook het team met de grootste potentie. Het kwartet Sneijder, Van der Vaart, Pienaar en Galasek kan uitgroeien tot de beste middenveldlinie van Europa. Nu nog een goede spits, want Ibrahimovic zal dat nooit worden, al denken Koeman, Beenhakker en vele andere kenners daar anders over.

En die grootheidswaan van Ajax, is dat dan geen handicap? Nee, juist niet. Ajax gelooft in zichzelf, en straalt dat in belangrijke wedstrijden ook uit. PSV heeft een te groot minderwaardigheidscomplex. Zo'n weerzinwekkend laf, afgesproken gelijkspelletje in Groningen, daar zou Ajax te trots voor zijn geweest.

Michael van Praag zei onlangs op tv dat Ajax een van de komende seizoenen de Champions League ging winnen. Dat zal niet gebeuren, vrees ik, maar wel bijna en dat is al leuk genoeg.

Hoe zal het gaan? Ajax zal de finale halen, vermoedelijk tegen een of ander pelotonnetje Italiaanse sluipmoordenaars. Het wordt verlengen. Strafschoppen. De beslissende strafschop moet genomen worden door de dan inmiddels naar Ajax teruggekeerde Clarence Seedorf.

Clarence neemt, als een echte Ajacied geheel overtuigd van zichzelf, glimlachend een aanloop en schiet.