Verdachte vertelt over plan voor aanslag België

In het Al-Qaeda proces in Brussel vertelde verdachte Trabelsi gisteren wat voor aanslag hij beraamde.

Nizar Trabelsi had een heldere voorstelling van zijn dood, zegt hij. Hij zou met een Mercedes naar de Amerikaanse legerbasis Kleine Brogel rijden, in België, met een bom in de achterbak. Een drugsverslaafde Amerikaanse werknemer op Kleine Brogel had Trabelsi's Saoedische kompaan tegen betaling van 50.000 dollar 28 foto's van de basis gegeven. Zo wist Trabelsi precies waar de kantine lag. ,,Rond lunchtijd eten daar tussen de 50 en 70 mensen'', weet hij. ,,Ik zou een foto van een Palestijnse baby op het dashboard leggen die vier maanden oud was toen ze tijdens een Israëlisch bombardement stierf. Dan zou ik op de kantine inrijden en op de knop drukken.''

Het is anders gelopen. Trabelsi wordt elke dag in een politieauto met gillende sirenes, geboeid en met een kap over het hoofd, van zijn cel naar het Brusselse Paleis van Justitie gereden. Daar neemt hij met andere beklaagden van het eerste Belgische Al-Qaeda-proces plaats in de glazen kooi van de zwaarbewaakte rechtszaal. Het proces begon vorige week. Van de 23 beschuldigden zijn er vier afwezig: één is door de Amerikanen gedetineerd op Guantánamo Bay, een ander is volgens advocaten bij een ,,ongeluk in Tunesië omgekomen'', twee anderen zijn niet te vinden.

Volgens Trabelsi had de aanslag op Kleine Brogel begin 2002 moeten plaatshebben. Maar hij werd voortijdig in de kraag gegrepen – twee dagen na de aanslagen op het World Trade Center en het Pentagon van 11 september 2001, om precies te zijn. Bij zijn arrestatie werden gedetailleerde gegevens over de legerbasis, een Uzi-machinegeweer, een handgeschreven recept voor een zware bom en honderden kilo's chemicaliën in beslag genomen. Vrijspraak zit er voor hem duidelijk niet in. In de cel heeft hij al een zelfmoordpoging gedaan.

Maar of Trabelsi de waarheid spreekt, is met geen mogelijkheid te bepalen. De president van de rechtbank, een spitse, correcte dame die in 1995 al een proces leidde tegen leden van de Algerijnse terreurbeweging GIA, confronteert hem al dagen met eerdere, tegenstrijdige getuigenissen. ,,Steeds zegt u: `Nu ga ik de waarheid spreken'. Welke garantie heb ik dat u ons ditmaal de juiste informatie geeft?'' Volgens ingewijden is Trabelsi een rasleugenaar die maar op één ding uit is: zoveel mogelijk anderen uit de cel houden. Velen vermoeden dat hij in werkelijkheid niet met een aanslag op Kleine Brogel bezig is geweest, maar met plannen om de Amerikaanse ambassade in Parijs op te blazen.

Zo heeft Jamel Beghal, een Algerijnse Fransman die zomer 2001 op de terugweg van een Afghaans trainingskamp van Osama bin Laden in Dubai werd gearresteerd, bekend dat hij en Trabelsi samen `Parijs' voorbereidden. Later trok Beghal, die in een Franse cel zit en beschouwd wordt als een van de topmannen van Al-Qaeda in Europa, dat weer in. Beghal kent Trabelsi al jaren. Hij was het die Trabelsi in 1996 in Duitsland tot de `ware islam' bekeerde. In die tijd liep Trabelsi's carrière als profvoetballer bij Fortuna Düsseldorf spaak, omdat hij zwaar dronk en aan de cocaïne was. [Vervolg PROCES AL-QAEDA: pagina 5]

PROCES AL-QAEDA

'Geen engel maar ook geen crimineel'

[Vervolg van pagina 1] Ook was hij al meermalen met de Duitse politie in aanraking geweest wegens diefstal en heling.

Trabelsi heeft altijd ontkend dat hij de ambassade in Parijs wilde opblazen. Waar of niet waar? Zeker is wel dat hij het de Nederlandse justitie met die ontkenning onmogelijk heeft gemaakt om de Fransman Jérôme Courtailler in december wegens medeplichtigheid achter de tralies te krijgen. De Rotterdamse officier van Justitie is ervan overtuigd dat `Kleine Brogel' een afleidingsmanoeuvre is voor de aanslag die ècht gepland stond: Parijs.

Dat denkt ook de Franse rechter Jean-Louis Bruguière, die een zaak rond probeert te krijgen tegen een aantal verdachten die in Frankrijk vastzitten, onder wie Beghal. De Bruguière heeft Trabelsi's vrouw Amal op Corsica huisarrest te geven, zodat zij in Brussel niet kan getuigen van de onschuld van haar man. Trabelsi is daar razend over.

In deze fase van het proces zijn alle ogen op Trabelsi gericht. Hij geeft meer details over Kleine Brogel dan tijdens eerdere verhoren. De twee andere hoofdverdachten, Amor Sliti en Adel Maaroufi, luisteren vooral toe. Zij worden beschuldigd van het organiseren van de moord op de Afghaanse krijgsheer Ahmed Shah Massoud, door twee Tunesische Belgen, die daarbij beiden omkwamen. Maar hun namen duiken ook steeds in het dossier-Trabelsi op. Sliti antwoordde vorige week op de vraag waarom hij in Osama bin Ladens villawijk in Jalalabad ging wonen: ,,Sommigen willen in Afghanistan wonen, anderen in Saint-Tropez''. Ook de andere beklaagden, vooral helpers van de drie kopstukken, komen nog maar summier aan het woord, zoals de weduwe van één van de moordenaars op Massoud die volhield dat zij niet wist waar haar man mee bezig was. In de pauzes verkoopt zij, de rechtbank en ,,Bush en Sharon'' beschimpend, boekjes ,,met míjn visie op de zaken'' voor tien euro per stuk.

Trabelsi wordt door de rechtbankpresident en de twee andere rechters stevig aan de tand gevoeld. Huilend, roepend of poeslief dient hij hun van repliek.

Het proces wordt slecht bezocht; zelfs de persbankjes zijn vaak leeg. Vreemd, want de woordenwisselingen zijn soms spannender dan welke John le Carré ook. En onthutsend. ,,Mijnheer Trabelsi, in oktober 1999 zat u diep in de schulden'', riep de rechter, die vergeefs probeerde zicht te krijgen op de immense Qaeda-geldstromen tussen Afghanistan en Europa. ,,Nog geen jaar later bezat u een fortuin! Hoe kon dat?'' Trabelsi, lacherig: ,,Dat leg ik u net uit!'' De rechter: ,,U geeft vier verklaringen: handel in oude telefoonkaarten die u herprogrammeerde voor gebruik, diamanthandel, verkoop van een restaurant van uw tante in Duitsland en handel in valse merkkleding. Waar kwam uw geld vandaan?''

,,Van allevier'', zei Trabelsi, die volhield dat het geld niet naar Al-Qaeda ging maar naar zijn eigen `humanitaire projecten' in Afghanistan. De rechter weer: ,,Het criminele circuit dus''. Trabelsi: ,,Crimineel?!'' Rechter: ,,Dat zijn toch misdrijven?'' Trabelsi: ,,Misdrijven?'' Rechter: ,,Was u ingeschreven bij de Kamer van Koophandel? Betaalde u belasting?'' Trabelsi: ,,Ik begrijp uw visie op de zaken niet. U zei ook al tegen mijnheer Sliti dat hij zijn dertienjarige dochter niet had mogen uithuwelijken''. Rechter: ,,Exact. Sommige dingen mogen gewoon niet''. Trabelsi, zuchtend: ,,Ik ben misschien geen engel. Maar ik ben ook geen crimineel.''

Trabelsi is duidelijk bezig zijn vermeende kompaan, Abdelkrim al-Hadouti, vrij te pleiten. ,,Hij wist nergens van. Alles wat anderen over hem zeggen, is gelogen''. Hij vertelt dat hij twee medeplichtigen had voor de aanslag op Kleine Brogel, de Saoediër Abu Hudeifa en twee Jemenieten wier naam hij niet wil noemen. Ze zijn België allang uit, verzekert hij. Ja, hij is in Eindhoven geweest, maar alleen ,,om chemicaliën bij de apotheek te kopen''. Ook blijven de rechters vissen naar de trainingen die hij in Kandahar kreeg, waar hij Bin Laden (,,Hij is als een vader voor mij'') vijf keer bezocht. We leerden schieten, zei Trabelsi vaag. En explosieven maken? ,,Een beetje''. Toen de rechter een ex-paracommando – hem vroeg hoe een bom in elkaar zit, liet Trabelsi hèm alles uitleggen. ,,Het lijkt wel of u me een spoedcursus geeft!'' grinnikte hij. De rechter moest ook lachen. Maar veel wijzer leek hij van Trabelsi nog niet geworden.