Hoax

Een poosje geleden moest mijn computer ijlings per ambulance naar het bedrijfshospitaal in Rotterdam worden overgebracht. Het apparaat bleek aangevreten door 23 virusinfecties die zich als een waar kankergezwel door het hele systeem hadden verspreid. Als ik mijn computer aanzette, duurde het een minuut of tien voor hij op gang was gekomen. Eigenlijk zei mijn computer de hele dag: ,,Ik ben zo moe.''

Het kindje werd opgekalefaterd en voorzien van een virusscan, waardoor er voortaan in medisch jargon sprake was van `anti-infectueuze immuniteit'. Prachtig dokter, maar zijn we daarmee ook van alle problemen af? Dat ligt eraan. Als je er weinig verstand van hebt, zoals ik, kan je nog van alles overkomen.

Onlangs sloeg er een golf van paniek door huize Abrahams toen een collega zich meldde met een onheilspellend mailtje. Ze schreef: ,,Ik kreeg vandaag het bericht van een kennis in wiens adresboek ik sta, dat zij het Teddybeer-virus (jdbgmgr.exe) had gekregen via het adresboeksysteem, en dit ondanks het permanente gebruik van een virusscan. Het virus plant zich voort via het adresboeksysteem. Omdat je in mijn adresboek voorkomt, ben je wellicht ook geïnfecteerd.''

Het virus zou een dag of veertien rustig afwachten alvorens zijn plagen te verspreiden. Als ik niets deed, zou ik een zielig hoopje schroot overhouden, een soort sarslijder in het terminale stadium.

Kon ik er wat aan doen? Jazeker, mijn meevoelende collega had er een hele handleiding bijgedaan. Ik moest mijn file/folders opzoeken, de naam van het virus (jdbgmgr.exe dus) invoeren, mijn C-schijf en alle andere harddisks en sub-folders controleren. Ten slotte diende ik alle personen in mijn adresboek onmiddellijk te alarmeren, opdat ook zij het virus konden verwijderen.

We hebben de hele nacht doorgewerkt. Voor alle zekerheid hebben we niet alleen de computer, maar ook de printer, alle bedrading en ten slotte de hele werkkamer geïmmuniseerd. Ik besloot er niemand meer binnen te laten die zonder mondkapje was.

De volgende dag meldde mijn meevoelende collega zich weer. ,,Sorry, sorry'', schreef ze, ,,maar we zijn het slachtoffer geworden van een zogeheten hoax, een grap, een fopperij.''

Ik heb het even opgezocht in het Internetwoordenboek en, inderdaad, een hoax (spreek uit: hooks) is een term voor `een loze of valse waarschuwing of een verzonnen verhaal over virussen'.

Een nepwaarschuwing dus voor een nepvirus. De daders schijnen vaak sluwe zakenjongens te zijn die op deze manier mailadressen verzamelen voor hun louche handeltjes.

We hadden al deze misère nog maar nauwelijks verwerkt, toen een andere meevoelende collega zich per mail meldde. ,,Als je een bericht op je gsm ontvangt met het verzoek het nummer 0141455114 terug te bellen, moet je dit niet doen'', paniekte ze. ,,Als je het wel doet kan degene die jou dat berichtje heeft gestuurd op jouw kosten bellen!''

Ik gooide mijn gsm het raam uit, vergezeld van mijn computer, en daarna begaf ik me per postkoets naar mijn verst afgelegen datsja op de toendra.