Eindexamenleerlingen 2

In het artikel `Even geen tijd om bommen te maken', geeft Loes een recept om een volwassen bom te maken, ruimschoots voldoende om Loes met schuur en al de lucht in te blazen.

Toen ik 9 jaar oud was (in 1953) heb ik het recept voor nytroglycerine in de encyclopedie opgezocht en getracht om de ingredienten (`rokend salpeter- en zwavelzuur en kieselgoer') aan te schaffen bij de plaatselijke apotheker. Om onduidelijke redenen werd ik hartelijk uitgelachen! Zo niet Loes, haar apotheker is haar zeer behulpzaam. Hulde.

Wat zou er gebeurd zijn als in het schuurtje van het gezin Youssouf uit Marokko een dergelijke bom werd aangetroffen? Vader Youssouf zegt natuurlijk dat zijn zoon zeer geïnteresseerd is in scheikunde. Hoe groot achten we de kans dat een rechter geconfronteerd met dit keiharde bewijsmateriaal hier net zo hartelijk om gaat lachen, om vervolgens vader Youssouf en/of zijn zoon vervolgens voor 10 jaar achter de tralies te zetten wegens terroristische activiteiten.

Wat mij in dit stuk over Loes opvalt is het gemak waarmee de opvattingen van Loes heel gewoon worden gevonden (`een frisse spontane meid met bèta-belangstelling') terwijl als het een Marokkaan zou betreffen, het land te klein zou zijn.

Daarnaast is er sprake van een uitermate onveilige situatie in en nabij het huis van Loes.