Eigen bijdrage zorg

Een eigen bijdrage kan de zorgvraag verminderen zonder dat dit de gezondheid schaadt. Dit in tegenstelling tot de plannen van het College van Zorgvoorzieningen, dat bij monde van de voorzitter de Graaf voorstelde zogenaamde eenvoudige ingrepen als een liesbreuk en blindedarmontsteking uit het ziekenfondspakket te halen.

Ook de plannen van het nieuwe kabinet van CDA, VVD en D66 gaan in de richting van het uitkleden van het ziekenfondspakket. Dit zal geen kostenbesparend effect hebben: de mensen zullen aanvullende pakketten afsluiten die duurder zullen uitvallen dan het huidige. Zo zal het besteedbaar inkomen meer dalen en dat zal negatieve gevolgen voor de economie hebben.

Ook het voorstel van een eigen risico voor ziekenfondspatiënten zal leiden tot extra uitgaven voor de ziekenfondspatiënten (het eigen risico van waarschijnlijk 200 euro) maar niet tot een mindere zorgvraag en dus ook niet tot minder kosten. Na het opsouperen van het eigen risico, en dat is vrij snel gebeurd, is er geen prikkel om minder gebruik te maken van de gezondheidszorg.

Een eigen bijdrage geeft die prikkel wel. De patiënt zal gestimuleerd worden eenvoudige gezondheidsproblemen in eigen kring op te lossen door raadpleging van buurvrouw of familie bij bijvoorbeeld kinderen die hoesten. Zelfzorg wordt dit in het overheidsjargon genoemd. Daartoe zijn door de overheid ook de zelfzorgmedicijnen in het leven geroepen, medicijnen die, overigens vrij willekeurig gekozen, zonder recept bij de apotheek verkrijgbaar zijn.

Een eigen bijdrage leveren is overigens ook psychologisch van belang bij de therapie. Om de zorg op het huidige peil overeind te houden valt aan een dergelijke maatregel nauwelijks te ontkomen.