Van tweelingen tot sisalrokjes

Tot het einde van deze week is in Utrecht op diverse locaties het Festival aan de Werf te bezoeken.

Het jaarlijkse Festival aan de Werf, dat dit keer voor de achttiende keer wordt gehouden, toont interdisciplinaire, persoonlijke voorstellingen van veelal jonge makers en bijzondere beeldende kunst in de binnenstad van Utrecht. Steevast vervolmaken bandjes en bier in een grote tent op het plein de Neude de feestvreugde.

De openingsvoorstelling voldoet uitstekend aan de Werfcriteria `jong en vooruitstrevend'. The Worlds of Milosh II: Welcome to Grid City is gemaakt door de 29-jarige componist en videoartiest Daniel Landau. Op drie grote schermen toont Landau in strak gemixte beelden het leven van het besluiteloze poppetje Milosh. Het immer wat wanhopig kijkende mannetje heeft als ietwat dubieuze raadsheer een felgroene donut, `Pamoznik' genaamd, die hem steeds vaderlijk toespreekt. Soms worden de wijze donutwoorden doorsneden met stukjes interview van ontheemde Roemenen. Half verscholen achter de schermen blijkt zich bovendien een uitstekende band te bevinden, die op gezette tijden met prachtige klezmer-achtige tonen de cadans van het verhaal doorbreekt. Een boeiende voorstelling, die nóg beter zou zijn met een duidelijke lijn of climax.

Bijna ten onder aan de climaxen gaat daarentegen het al even multimediale Maria Dolores van de ook al 29-jarige Vlaamse cineast Wayn Traub. Traub vertelt het verhaal van actrice Marie en filmmaakster Dolores. Met zichtbaar genoegen goochelt Traub met ouderwets acteerspel, droog realisme en verbindende rare tijdsprongen. Omdat het stuk werd geselecteerd voor Het Theaterfestival als een van de `meest belangwekkende voorstellingen' van het seizoen, kan het op grote belangstelling rekenen. En terecht, al zal niet iedereen gediend zijn van de overdadige gelaagdheid en de behoefte van de maker om tegen het einde op elke vraag antwoord te geven.

Dan zijn de voorstellingen Mariemereen, Klep en Ergens staat nu een iglo leeg een stuk eenvoudiger. In alle drie producties is de techniek, voor zover aanwezig, nadrukkelijk ondergeschikt aan het spel.

Hoewel er in Mariemereen af en toe een konijn of een spelend paard als projectie door het beeld huppelt, staan de twee acterende zusjes op de voorgrond. De eeneiige tweeling Annemarie en Irene Slotboom doet onderzoek naar de geboorteband, maar het blijkt niet eenvoudig dat voor niet-tweelingen invoelbaar te maken. Ook al draaien de meisjes geconcentreerd plaatjes met jeugdmuziek en staren ze elkaar betekenisvol aan. Wel zijn ze leuk in hun gemeenheid: ,,Ik zat heel geconcentreerd aan jou te denken en toen zag ik dat je tachtig was en je woonde op drie hoog en de lift was stuk en geen van je vrienden kon trappenlopen.'' ,,Ik zag dat je een sportschoen was en een magere man je aantrok en hard op je wegrende.'' Ondanks meer van dit soort pogingen en een zeer overtuigende vechtpartij lukt het de actrices niet door te dringen in hun tweeling-geheim. Hun band blijft even onbegrijpelijk als de privé-taal zonder medeklinkers die ze over en weer fluisteren.

Klep van mimestudente Boukje Schweigman bevat misschien geen multimedia, maar wel een rijdende houten doos. Daarin wordt het publiek opgesloten. Met slechts kijkgaatjes als uitzicht kan er gegluurd worden naar rondrennende acteurs, die rare soppende geluiden lijken te produceren. Een bizarre en grappig ervaring die doet verlangen naar meer werk van de dit jaar afstuderende maakster.

Publiekslieveling Ergens staat nu een iglo leeg van Jetse Batelaan en Lotte van den Berg, gaat over zes negers en een eskimo, gespeeld door acteurs met het syndroom van Down. De negers dragen enorme afro-pruiken en sisalrokjes, de eskimo een pak van huiden. Met zijn zevenen banjeren ze door een kale ruimte, zichtbaar expres verdwaald, de blik op oneindig. Het publiek lacht zich suf, al blijft enigszins onduidelijk waarom precies gelachen wordt. Maar dat maakt op het Festival aan de Werf niet zoveel uit. Het is immers een festijn dat, ondanks de hoogdravende woorden die de directeur ieder jaar uitspreekt, bovenal goedaardige experimenten toont, die een aangename mix zijn van volksvermaak en theatraal onderzoek.

Festival aan de Werf t/m 31 mei. Inl. 0800-023 0354 of

www.festivalaandewerf.nl