Geweten

In het CDA knarsen de gewetens.

Zaterdag was er in Utrecht een partijraad waar simultaan in allerlei zaaltjes `deelsessies' werden gehouden over netelige onderwerpen. Ik koos voor zaal 515 op de vijfde etage van het Beatrixtheater. Daar had onder leiding van de Rotterdamse wethouder Sjaak van der Tak een discussie plaats over integratie en asielbeleid.

Er verzamelden zich zo'n 25 leden, onder wie twee van zichtbare allochtone afkomst. Ook beneden in de ontvangsthal was de blankheid van de leden me opgevallen. Van der Tak maakte een bruisende entree. ,,Ik kom net van een bijeenkomst in Rotterdam, waar ik de nieuwe sociale kwestie heb belicht'', riep hij enthousiast. We mochten aannemen dat hij de integratie en het asielbeleid bedoelde die ook in zijn Rotterdamse portefeuille zitten.

De Kamerleden Mirjam Sterk en Nicolien van Vroonhoven en staatssecretaris Joop Wijn secondeerden Van der Tak. Sterk ging over de integratie, Van Vroonhoven over het asielbeleid en Wijn was er voor het vaderlijke toezicht. Sterk kwam nauwelijks aan het woord. Integratie, het is een nobel streven, maar op zo'n bijeenkomst merk je wat ons vooral bezighoudt: hoe houden we ze tegen en hoe krijgen we ze weg?

Van Vroonhoven formuleerde het zo: ,,We moeten eerst inzetten op een effectief terugkeer- en uitzetbeleid.'' Ze keek er uiterst blijmoedig en voldaan bij, want ze is een jong Kamerlid en ze wil graag hogerop.

Het was een houding die bij de Drentse leden niet helemaal goed viel. Zij hadden thuis al een resolutie opgesteld met de rebelse zin dat `het aan deze asielzoekers en aan alle vrijwilligers die zich het lot van hen hebben aangetrokken niet is uit te leggen dat een Christelijke partij die zegt te staan voor het omzien naar elkaar dit wel met de mond belijdt doch dit in deze gevallen niet op duidelijke wijze doet.''

En of de partijraad maar een generaal pardon wilde geven aan asielzoekers die na vijf jaar uitgeprocedeerd zijn en niet meer terug kunnen naar hun land.

,,U heeft het standpunt van GroenLinks'', beet Wijn de Drenten toe.

Gemor in de Drentse rij.

,,Nu moet u niet meteen boos worden'', zei Wijn boos, en hij begon aan een filippica tegen zo'n generaal pardon.

,,Van Joop wordt wel eens gezegd: hij houdt van rechttoe rechtaan, maar hij is een uitstekende verwoorder van het christen-democratische standpunt'', prees Van der Tak. En Blije Nicolien probeerde de lastige Drenten te sussen met de belofte: ,,Met ontwikkelingshulp moeten we die landen zodanig opbouwen dat die mensen niet meer hier naartoe komen.''

Maar intussen bleven die Drenten zitten met hun uitgeprocedeerde asielzoekers die je toch niet zomaar op je christelijke stoep kunt laten staan. ,,Laten we even napraten'', bood Van der Tak aan. Hij wilde 's middags op de plenaire vergadering graag een aangepaste (lees: afgezwakte) resolutie uit Drente.

Zo ging het natuurlijk ook: het `generaal pardon' verdween uit de resolutie.

Maar het schijnt dat de Drenten op de terugreis, in de buurt van Coevorden, alweer het geknaag van hun geweten hoorden.

Het zal nog lang een beetje onrustig blijven in het CDA.