Beter wonen

Ze lopen door de Indische Buurt in Amsterdam en ze twijfelen. Hier blijven? Of over enkele jaren weggaan? De studenten York Bruijn en Marieke van den Ham wonen nu nog in een weinig comfortabel tweekamerappartement en dat is geen probleem, maar over een paar jaar zijn ze afgestudeerd, hij als verpleegkundige en zij klaar met geneeskunde, en dan willen ze groter wonen, misschien wel met kinderen. Ze nemen een kijkje in een modelwoning aan de Balistraat en dat bevalt hun wel: vijf kamers op twee verdiepingen, met een ligbad en een tuin. Voor zo'n huis zouden ze best in deze buurt willen blijven.

De studenten behoren tot de doelgroep van een grote herstructurering die de Indische Buurt te wachten staat. Woningcorporatie De Dageraad gaat in acht jaar 1.700 woningen verbeteren. Huizen worden gerenoveerd of samengevoegd tot een groter appartement. Er wordt zo min mogelijk gesloopt, want authenticiteit wordt tegenwoordig weer gewaardeerd. De huren zullen stijgen en na de stadsvernieuwing krijgt iedere bewoner bezoek van een consulent die kan helpen bij schulden, onderwijs, relatieproblemen en werkloosheid. Er zullen bedrijfspanden worden aangekocht, om andere winkels te trekken dan het zoveelste belhuis.

In de Indische Buurt wonen veel arme mensen, driekwart is van allochtone afkomst. Grote gezinnen in verrotte hokjes, vertellen buurtconciƫrges die de wijk in de gaten houden. Bewoners klagen over tocht en vocht. Maar de Indische Buurt is volgens projectleider Larry Bath van de woningbouwvereniging ook een wijk met kansen. Straks is de nieuwe wijk IJburg klaar en schuift de Indische Buurt als het ware naar de binnenstad. Dit is een wijk vergelijkbaar met al die andere Amsterdamse wijken die ooit waren afgeschreven maar die nu weer hip zijn, zoals de Pijp of de Staatsliedenbuurt.

Het is de plicht van het stadsbestuur om het leven te verbeteren van mensen die tezamen een wereldrijk in het klein vormen, zegt wethouder Fatima Elatik van het stadsdeel Zeeburg tijdens een bezoek aan de modelwoning. Hier wonen dynamische mensen die niet ziek willen worden in een slechte woning, zegt ze, maar die ernaar snakken om iets te kunnen betekenen voor de stad.

Stedelijke vernieuwing moet van mensen zelf komen, vertelt verpleegkundige Astrid Kuiper uit de Delistraat. Collega's en vrienden mogen dan uit berichten over moord en doodslag de indruk krijgen dat het hier levensgevaarlijk is, zelf weet ze wel beter. Ze organiseert straatfeesten die verbroederend werken. Toen ze laatst werd weggeroepen naar het buitenland, hebben de buren op haar hondje gepast. En de drugsoverlast wordt minder. Niet alleen doordat de politie vaker langskomt, maar ook door eigen inspanningen. Zoals toen ze samen met een stel huisvrouwen een tijd lang thee ging drinken voor de deur van een drugspand en bezoekers op hun verslaving aansprak. Totdat niemand er meer heen durfde. En de dealer vertrok.