Wollige Declerck was niet flamboyant genoeg

,,Wat zijn wij toch saai.'' Deze verzuchting viel op de verkiezingsavond al te horen in de gelederen van de Vlaamse christen-democraten, toen de eerste negatieve uitslagen binnenliepen. Aanhangers van het CD&V zagen met een mengeling van jaloezie en bewondering op het televisiescherm hoe de socialistische leider Steve Stevaert zijn eigen feestje vierde. Hadden zij maar zo'n flamboyant partijkanon. CD&V-leider Stefaan Declerck kondigde gisteren dan toch zijn aftreden aan, waarmee hij de verantwoordelijk nam voor de verkiezingsnederlaag van zondag.

,,Hij had een gebrek aan retorische kracht om zich met de oppositie te meten'', concludeert een anonieme christen-democratisch toppoliticus. Het is gevoel dat veel CD&V'ers al wat langer hadden. Twee weken voor de verkiezingen lag CD&V in de peilingen nog nek-aan-nek met de liberale VLD van premier Guy Verhofstadt. De socialistische alliantie SP.A-Spirit van Steve Stevaert bleef op dat moment nog iets achter. De tv-debatten hebben Declerck de das omgedaan. Sinds zondag is CD&V zelfs de derde partij van Vlaanderen. Na het historisch dieptepunt van 1999, deels een gevolg van de crisis met de dioxinekippen, raakten de christen-democraten zondag nog een parlementszetel kwijt.

De eerste dagen bleef het nog bij gemor. Maar gisterenavond maakte de Antwerpse partij-afdeling bekend dat zij niet langer met Declerck verder wil. Juist in de provincie Antwerpen had het CD&V het nog tamelijk goed gedaan dankzij een jonge 25-jarige lijsttrekster.

De 51-jarige Stefaan Declerck, die ook burgemeester van Kortijk is, werd vier jaar geleden partijvoorzitter. In het kabinet van premier Jean-Luc Dehaene was hij minister van Justitie, in de periode dat de kindermoordaffaire-Dutroux losbarstte. Hij maakte zich populair met hervormingsplannen voor de falende Belgische justitie. Toen Dutroux in 1998 kortstondig ontsnapte, besloot Declerck onmiddellijk af te treden. De stap werd alom geprezen.

Vanaf 1999 maakte `ploegcoach' Declerck een begin met de partijvernieuwing. Sinds twee jaar heet de partij geen CVP meer, want de naam riep te veel herinnering op aan de ouderwetse machtspartij van weleer. Maar al snel knaagde bij velen de twijfel. De wollige boodschap over `mensen en waarden' kwam niet aan. In de aanloop naar de verkiezingen werd zelfs ex-premier Jean-Luc Dehaene als lijstduwer van stal gehaald. Declerck slaagde er nooit in uit de schaduw van de `gids' te komen. In populariteitspolls moest hij zes Vlaamse politici voor laten gaan. Zelfs in zijn eigen Kortrijk verloor hij stemmen.

Vergeefs had Declerck gehoopt op een succes à la het CDA van Jan-Peter Balkenende. Volgens velen in het CD&V moet de partij, die sinds 1985 bij elke federale verkiezing achteruitging, nog verder worden vernieuwd. Nog voor de zomer komt er een nieuwe leider, die de partij moet voorbereiden op de regionale Vlaamse verkiezingen van 2004. Geflankeerd door jongere partijgenoten kondigde Declerck gisteren in stijl zijn vertrek aan. ,,Ik heb geenszins het gevoel dat mij een mes in de rug is gestoken.''