Werkbezoek

Albert Verlinde is op een feestje bij Patricia Paay en ontdekt dat er een luchtje zit aan haar droomkasteel.

Het bijna afgelopen televisieseizoen is het seizoen van Nederlandse klonen van hits uit het buitenland geworden. Idols was natuurlijk een knaller. Miljoenen mensen keken naar de keiharde talentenjacht en de hitlijsten worden nog steeds gedomineerd door de pedopopsterren Jamai en Jim.

Maar ook de real life soap heeft ons land veroverd. Na de Osbournes in Amerika en de Pfaffs in België werden wij getrakteerd op een heuse `battle of the diva's.' Zowel Patricia Paay als Patty Brard gooide haar deuren wijd open.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het real-lifegehalte van beide series met een korreltje zout neem. Beide dames lijken soms volgens een draaiboek te werken. Zo liep er bij Adam en Patricia een muis door de keuken, die ook al in een eerdere proefopname zijn opwachting gemaakt had. En verscheidene roddelbladen werden gebeld door de productie van Patty's Posse met de mededeling dat Patty op een bepaalde plek, op een bepaalde tijd met een bepaalde man een romantische ontmoeting zou hebben. Dus toen Patty de Weekend las waarin ze zoenend met een man afgebeeld stond en zij zich hardop afvroeg hoe de bladen dat nou toch weer wisten, prees ik haar acteerkwaliteiten.

Al met al leverden de series vermakelijke televisie op en daarom hoefde ik ook niet lang na te denken toen Patricia me vroeg of ik te gast wilde zijn op het slotfeest ter gelegenheid van de laatste aflevering van Adam's Family. Slotfeest is een mooie naam voor de party, want Adam Curry en Patricia Paay wonen in een kasteel vlak over de Belgische grens. En zo kon het gebeuren dat ik vorige week zondag met mijn auto tussen de belastingvluchtelingenkampen in Vlaanderen reed. Ik voelde mij enigszins bezwaard omdat de belastingdienst vlak daarvoor een onderzoek was gestart naar Adam en Patricia, omdat ze hun zakelijke helikopter ook zouden gebruiken voor privé-vluchtjes, zoals kappersbezoekjes van Patricia. Het blijft vreemd dat een vrouw met de helikopter naar de kapper gaat. Mijn moeder durft al niet op de fiets te gaan uit angst dat het zorgvuldig gekapte haar in de war raakt. En met die wentelwieken vliegen je hairextensions direct alle kanten op, als je al niet meteen gescalpeerd wordt natuurlijk.

Voor mijn eigen zielenrust had ik me in ieder geval voorgenomen geen proefvlucht in de omstreden helikopter te maken. En daar heb ik me ook aan gehouden. Maar voor de rest heb ik me volgezogen aan indrukken. Patricia leidde me trots rond door haar huis dat vol staat met spul dat ze op rommelmarkten koopt. Omdat ik ooit in RTL Boulevard gezegd heb dat ik het wel heel toevallig vond dat er hondendrollen in haar keuken lagen (ik had een zelfde scene bij de Osbournes gezien), bleef Patricia maar roepen dat er met drie honden in huis altijd wel een hond in de keuken poept, maar toch bleef er voor mij een luchtje aan zitten. Gevoel voor humor heeft Patricia ook. Toen we langs de geitjes liepen zei ze dat de diertjes Amby, Ramby en Jambie heten. Een geit voor ieder faillissement van Adam.

Op tv had ik geroepen dat ik alle laatjes na zou gaan op zoek naar financiële malversaties en een attent vriendje van dochter Christina vroeg mij of ik gevonden had wat ik zocht. Tom Sebastiaan, de hofkapper van La Paay was er ook. Als trendgevoelige huismiep had hij een lange witte jurk aan. Door zijn lange blonde haren en kleine sikje leek hij sprekend op Ted Neeley uit de film Jesus Christ Superstar, maar ik heb zijn wandeling over het meer van Patricia en Adam niet meer afgewacht, want mijn werkbezoek was ten einde. Ik moest nodig weer eens op huis aan.

Het was hard werken.