Volg je eigen hart

Net terug van een studiereis naar de Filippijnen, vertelde een collega mij hoe het dagelijkse leven van een leerkracht (maandinkomen: 150 euro) daar uitziet. Maandagmorgen om vier op, lopen naar de stadsrand, achter op een motor uren over onverharde wegen de bergen in, spullen uitpakken en om acht uur begint het onderwijs. De leerlingen lopen gemiddeld dagelijks twee uur naar school en weer terug naar huis. Na schooltijd doet de leerkracht het nodige voorbereidende werk, rolt haar matje uit en slaapt in het leslokaal. Zouden de leerlingen reikhalzend uitkijken naar de staartdelingen en onregelmatige werkwoorden? Een enkeling misschien, maar toch bezoeken ze allemaal elke dag weer de school. Om te leren, mag je veronderstellen, misschien een beetje voor nú, maar misschien ook een beetje voor later.

Nu naar Soest (`Volg je eigen hart', W&O, 17 mei). Birgit (9) haalt haar skates uit de Volvo Stationcar en roetsjt samen met haar zusje én hond de school in. Wat ze daar die dag zullen doen, bepalen ze geheel zelf. Geen enkele activiteit is verplicht, want activiteiten ontstaan vanzelf `uit de interesses' van de kinderen. Zo zit een meisje op een trampoline (uit interesse natuurlijk) voor zich uit te staren. Dat mág als leerling van De Ruimte, zoals de school heet. Natuurlijk zijn er ook `huisregels' en één van de drie regels luidt dat je elkaar geen pijn mag doen. Kom daar als schoolleiding maar eens op.

`Hoe erg is het als iemand niets van geschiedenis weet als het hem niet interesseert?' vraagt de begeleidster Christel zich af. Goede vraag. Hoe erg is het als de leerkracht bij zijn/haar leerlingen geen interesse weet op te wekken voor geschiedenis, voor taal, voor de wereld van getallen, ruimte en maten, voor muziek, voor gedichten en literatuur, voor verre en onbekende streken, voor culturen, wereldbeschouwingen etc. Hoe erg is het als een leerkracht het niet als zijn/haar verantwoordelijkheid beschouwt de leerlingen wegwijs te maken in ons rijke cultuurgoed?

Och, ze bezoeken toch af en toe een museum. Ze trekken uit Soest toch regelmatig de natuur in. Waar zeuren we over, dat laatste doen ze op de Filippijnen immers ook!