Knuffeltjes

Pubers,studenten en zelfs dertigers gaan de deur niet meer uit zonder knuffels, zien Jetty Ferwerda (tekst) en Peter Stigter (foto`s)

Al een tijdje valt ons oog regelmatig op bungelende knuffels aan rugzakken. Nee, niet aan de vrolijke lunchtasjes van peuters en kleuters die overblijven, maar aan de rugzakken van pubers, studenten en zelfs hier en daar een happy dertiger. Vrouwen zijn in de meerderheid, maar een enkele jonge man houdt er ook wel van.

Wachtend bij het stoplicht zien we olijke pluisbeertjes en knalroze pluchen vogeltjes wiebelen aan de rits van een verder nogal anoniem gekleurde rugtas. Ook in de winkelstraten staren ons opvallend vaak bungelende miniatuur-Kermits, Berts en Ernies of dikke ronde varkentjes aan. Soms hangen ze daar alleen, soms met z'n vieren. Zo ook onlangs in Utrecht.

Nu we toch bezig zijn, besluiten we maar eens te vragen wat die speeltjes nu precies te betekenen hebben. We komen de studentes Annelies en Marjolein tegen. De een met een rode Elmo aan haar rugtas, de ander met een grijs nijlpaardje. Elmo gaat alweer twee jaar mee. En de reden van zijn aanwezigheid is heel eenvoudig: Annelies kan haar verder nogal saaie rugzak in één oogopslag herkennen als ze hem bijvoorbeeld in de kroeg uit de berg in de hoek gedumpte tassen moet vissen.

Natuurlijk! Aangezien elke leerling en student tegenwoordig zijn of haar boeken meesjouwt in een Eastpak-rugzak (de beste verkochte rugzak ter wereld, 30 jaar garantie en oorspronkelijk begonnen als rugzak voor het Amerikaanse leger – maar dat terzijde) en de meesten kiezen voor anoniem zwart, donkergrijs of donkerood, is het logisch dat er iets persoonlijks op of aan moet zitten. Voor Danielle uit Nieuwegein en Saskia uit Vlaardingen geldt hetzelfde, zij herkennen hun – jawel – Eastpak uit duizenden. Geen wonder, gezien de bonte verzameling. Ook hier een Elmo en heel veel badges van bands (Slipknot, Offspring), die de meiden weer herinneren aan de door hen bezochte concerten.

Dan passeert een vriendin van hen met toch wel het opvallendste knuffeltje aan haar ribfluwelen tas: een pluchen, zoetgekleurd prinsesje met een veiligheidsspeld door haar neus. Jessie uit Houten heeft haar groene duizendpoot alweer vijf jaar aan haar tas hangen en beschouwt hem als haar beschermengel. Sinds hij haar opvrolijkte tijdens een vakantie met veel heimwee, is hij nooit meer van haar zijde geweken.

Zelfs ontwerpers is deze vorm van customizen opgevallen. De heren Dolce & Gabbana gingen dit voorjaar zelfs zover dat ze – bij wijze van grap – een superminirokje van pluchen beertjes presenteerden en enkele tassen versierden met kleurrijke beestjes.

Leuk hoor, maar er gaat natuurlijk niets boven je eigen vertrouwde knuffel.