Getuigen-deskundigen 1

Het artikel van Steven Derix (NRC Handelsblad, 19 mei), over het probleem van de eventuele partijdigheid van getuigen-deskundigen in het proces tegen de twaalf verdachten van terrorisme in Eindhoven was beter op zijn plaats geweest op de Opiniepagina. Het beeld dat in het artikel wordt geschetst, is dat Justitie blind gevaren is op de Amerikanen in het aanzoeken van een getuige-deskundige en van hen een lijst extreem-rechtse, christelijke Libanezen gekregen heeft die blijkbaar gespecialiseerd zijn in het zwartmaken van de islam. In zijn ijver om de moslims `te laten hangen' ging officier van justitie Valente voorbij aan geschikte en onpartijdige Nederlandse deskundigen.

Dit beeld wordt vooral geschapen door een opsomming van de activiteiten van de maronitisch-christelijke heren Basbous en Phares en hun `extreem-rechtse' activiteiten in de Libanese burgeroorlog. Dit speelt in op het beeld dat veel lezers zullen hebben van dit conflict als tussen christenen en moslims. Een simpel beeld dat voorbij gaat aan de complexe waarheid.

De waarheid van de terroristische activiteiten van de PLO van Arafat in Libanon in de aanloop naar de burgeroorlog, de waarheid van de bloedige `schiet op iedereen' mentaliteit van de oorlog zelf en de waarheid van de bezetting van Libanon door Syrië na afloop van de oorlog in 1990. Het is onzin om te stellen, zoals Derix doet, dat de strijd van de Falange en het Libanese Front een soort racistische oorlog tegen de islam was. Tenzij het nu voor algemeen waar wordt aangenomen dat het een racistische daad is om de eigen groep te verdedigen in een burgeroorlog.

Het is dan ook onzinnig om de getuigenis van Basbous af te doen als zijnde bepaald door zijn politieke verleden. Er worden in het artikel ook geen pogingen gedaan om iets af te dingen op de wetenschappelijke reputatie van Basbous; het blijft bij verdachtmakingen en insinuaties.