Europees domein

Inderdaad, de recente ,,kloppartij in de Veiligheidsraad'', zoals Karel van Wolferen de discussie tussen de VS enerzijds en Frankrijk, Duitsland en Rusland anderzijds noemde in zijn opiniestuk `Europa moet nu Amerika redden' (NRC Handelsblad, 17 mei), kan ook heel anders uitgelegd worden dan de trits treurige interpretaties waarmee we de laatste maanden doodgegooid werden. Europa wordt inderdaad volwassen, want durft de VS inmiddels tegen te spreken. Europa moet niet zo aan het verleden blijven hangen, zoals ook Paul Scheffer dat onlangs nog deed (NRC Handelsblad, 19 april). Daarvoor is echter een publiek domein nodig, zoals Van Wolferen terecht opmerkt. Dat Europese publieke domein zou iets dichterbij komen als de serieuzere Europese kranten niet alleen meer zouden denken in binnen- en buitenland, maar er een niveau tussen zouden durven denken.

En wat het (Europese) geschiedenisonderwijs betreft, zou het een grote stap voorwaarts zijn (en bovendien makkelijk te realiseren) als alle Europese landen die ooit een conflict met elkaar hadden dat in hun geschiedenisboeken gelijkwaardiger vanuit twee perspectieven (toch al een `vaardigheid' die gevraagd wordt van leerlingen) zouden behandelen. Bijvoorbeeld de Opstand vanuit Nederlands en vanuit Spaans perspectief. Dat verruimt de blik en verbroedert indirect meer dan allerlei hoogdravende retoriek over Europa als geheel.