Volop werk voor advocaat

Ten tijde van reorganisaties en ontslagen is er werk genoeg voor een arbeidsrechtadvocaat als Gieneke van Wulfften Palthe, een van de partners van kantoor Palthe Oberman. ,,Ik ben niet alleen met mijn vak bezig, maar run ook een onderneming.''

Ze kan zich wel voorstellen dat er ophef is over de hoge salarissen en vertrekpremies voor topmannen als Cees van der Hoeven van Ahold. ,,Maar, zegt Gieneke van Wulfften Palthe, ,,ken wel eerst de feiten voordat je oordeelt.'' Palthe is advocate en gespecialiseerd in het arbeidsrecht. Ze stelt vaak contracten op waarin dit soort zaken geregeld wordt. Ze formuleert zorgvuldig, want het is gevoelige materie. ,,Laten we eerst de redenen die er zouden zijn voor die hoge beloningen eens goed onderzoeken. Moet Nederland inderdaad bang zijn dat topmanagers naar het buitenland gaan als wij hun minder betalen? En wat die vertrekregelingen betreft: ik bepaal de arbeidsvoorwaarden niet, dat is een zaak van aandeelhouders en commissarissen.''

Palthe (45) is een van de vijf partners van het Amsterdamse advocatenkantoor Palthe Oberman, dat twee jaar geleden werd opgericht. Ze wilde al langer een eigen kantoor, maar zette die stap pas toen ze merkte dat er meer vraag kwam naar kleinere, gespecialiseerde kantoren. Volgens haar was dat deels een reactie op de fusie- en internationaliseringsgolf waar veel advocatenkantoren een paar jaar geleden aan meededen: ,,Niet alle cliënten voelden zich thuis bij dergelijke grote kantoren. Die vonden het onpersoonlijker worden.''

Haar werkdag is vandaag om acht uur begonnen. Om half elf komt haar eerste cliënt en voor die tijd moeten er nieuwe dossiers worden doorgenomen, brieven worden geschreven en telefoontjes gepleegd. Er zijn dagen dat ze thuis werkt, omdat dat anderhalf uur reistijd per dag scheelt en zij daar ongestoord kan doorwerken.

Palthe ontvangt haar cliënt in een kamer met een paarsblauwe muur en moderne kunst aan de wanden en grote ramen die uitkijken op het Rijksmuseum. Secretaresse Margaret Baan vraagt of ze koffie wil en collega-partner Bas Derhaag valt binnen: ,,Een cliënt van mij heeft een vraag over werktijdverkorting. Weet jij wie ik moet hebben bij het Centrum voor Werk en Inkomen? Palthe noemt een naam: ,,Met die man heb ik goeie ervaringen.''

Dat de werkdagen van Palthe goed gevuld zijn en er zelfs tot uitbreiding van het kantoor besloten is, heeft onder meer te maken met het slechte economische klimaat: ,,Met name het laatste jaar zie je meer grote reorganisaties en collectieve ontslagen.'' Als Palthe daarbij optreedt voor de werkgever betekent dat onderhandelen met de ondernemingsraad en de vakbonden om tot een goed sociaal plan te komen. ,,Want'', meent Palthe, ,,het is een misvatting dat je als advocaat met oogkleppen op alléén voor je cliënt gaat. Uiteindelijk moet je toch met de tegenpartij uitkomen op een voor beide partijen bevredigende regeling.''

De koffie wordt gebracht en haar cliënt is gearriveerd, een zieke werknemer die vindt dat de werkgever zijn zorgplicht niet nakomt. Uitgelegd wordt dat de uitkeringsinstantie dan, onder de nieuwe Wet Verbetering Poortwachter, de WAO-uitkering kan opschorten en de werkgever gewoon het loon moet blijven doorbetalen. De bespreking duurt een uur. Er moeten nog wat dingen uitgezocht worden, maar ,,gelukkig hebben we een juridisch medewerker en een goed draaiend secretariaat''. Ongeveer 70 procent van haar werktijd brengt Palthe bij haar cliënten in rekening: ,,Dat zijn de uren die ik effectief met hun zaak bezig ben.''

Om half één verzamelen vier van de vijf partners zich voor de tweewekelijkse jurisprudentielunch op kantoor. De meest recente rechterlijke uitspraken op het terrein van arbeidsrecht worden besproken. Palthe heeft per jaar zo'n vijfentwintig zittingen voor de rechter, die gemiddeld twee uur kosten. ,,Dat lijkt heel weinig, maar vergeet niet dat het pas tot een zitting komt als we er daarvóór niet in geslaagd zijn een schikking tussen partijen tot stand te brengen.''

Na de lunch moet ze een uur rijden naar de volgende cliënt, een bedrijf dat voor later die middag een bijzondere aandeelhoudersvergadering heeft uitgeschreven. Belangrijkste agendapunt: ontslag van een van de directeuren. Om drie uur parkeert ze haar auto en vijf minuten later zit ze met haar cliënt aan tafel. Zij verwacht weinig problemen. De aandeelhoudersvergadering duurt slechts acht minuten. ,,We zetten de ontslagprocedure in gang'', besluit Palthe daarna. Omdat het gaat om gevoelige informatie, wil Palthe geen details geven over cliënten.

Het is bijna zes uur als ze weer in haar auto stapt. Handsfree belt ze naar kantoor en vraagt haar secretaresse om nog wat documenten te mailen. Ze geeft namen door. Niet alleen de communicatie is ingrijpend veranderd sinds Palthe als advocate begon. Ook inhoudelijk ziet ze veranderingen: ,,De periode 1995-2000 was de tijd om te `cashen'; hoge vergoedingen eisen terwijl je vrij zeker wist dat er snel een nieuwe baan zou komen. Dat is voorbij: een nieuwe baan vinden is moeilijk. ,,Dus zouden de vergoedingen hoger moeten zijn. Maar dat laat de financiële situatie van zo'n bedrijf niet toe.''

Palthe werkt gemiddeld veertig uur per week ,,en dat kan eerder meer dan minder worden''. Want ,,een eigen bedrijf is leuk omdat je de vrijheid hebt dát te doen zoals jij het goed vindt. Maar het kost wel extra tijd, omdat je niet alleen met je vak bezig bent, maar ook een onderneming runt.''

Dit is een maandelijkse rubriek over een werkdag