Faber volgend jaar weg als boegbeeld IKV

Mient Jan Faber trekt zich volgend jaar terug als zegsman van het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV). Faber, twintig jaar het gezicht van het IKV, zegt vandaag in HP/De Tijd dat zijn functie ,,wordt afgeschaft''.

Volgens Faber gebeurt dat ,,niet met mijn instemming''. Faber noemt als oorzaak ,,alle beroering en opwinding van de laatste tijd'', verwijzend naar zijn standpunt inzake de Amerikaans-Britse invasie in Irak, waar Faber voorstander van was, om het regime van Saddam dat 25 jaar lang zijn volk terroriseerde. Het leverde het IKV veel kritiek op vanuit de kerken en de bevolking. Ook uit het IKV zelf klonken kritische geluiden over hun voorman, die vlak voor de oorlog zelf polshoogte nam in Irak.

Faber stelt dat het besluit van het IKV om zijn functie af te schaffen in een brief werd medegedeeld. ,,Ik verdwijn via de achterdeur'', aldus de 62-jarige Faber, die eraan toevoegt dat hij nog wel ,,een jaar of tien'' verder had gekund.

Volgens voorzitter Marijke van Grafhorst van het IKV blijft Faber tot aan zijn pensioen gewoon werken voor het IKV, maar heeft de organisatie behoefte aan een ,,verbreding van de woordvoering''. Volgens Van Grafhorst heeft Faber zelf meegeholpen met het bedenken van de constructie waarin hij het komende jaar anderen gaat opleiden in een nieuwe afdeling Politieke Zaken van het IKV. ,,Het kan dus geen verrassing voor hem zijn'', zegt Van Grafhorst.

Faber, in 1940 in Coevorden geboren in een gereformeerd gezin, studeerde wiskunde in Amsterdam, maar kwam in de jaren zeventig terecht bij de vredesbeweging. Hij was onder meer woordvoerder van de actiegroep Synoodkreet. Landelijke bekendheid kreeg Faber als IKV-voorman in de strijd tegen de plaatsing van Amerikaanse kernwapens in Nederland. Faber werd ook de gezichtsbepalende figuur in het Komitee Kruisraketten Nee. Het comité organiseerde twee massademonstraties tegen de plaatsing van kruisraketten in Nederland.

Meer recent ontlokte Faber veel kritiek door zijn mening over de Nederlandse rol rond 'Srebrenica'. Fabers conclusie luidde dat de Servische moord op duizenden moslimmannen voorkomen had kunnen worden - en dat Nederland de hoofdverantwoordelijke van het Srebrenica-drama was.