Verkiezingen Curaçao 2

De arbeiderspartij Frente Obrero Liberashon (FOL) onder leiding van Anthony Godett heeft de eilandverkiezingen op Curaçao op niet mis te verstane wijze gewonnen. NRC Handelsblad geeft een tamelijk benauwd commentaar bij de overwinning van ,,straatvechter, volksjongen en gedetineerde'' Godett, al herinnert het hoofdartikel terecht aan de zwarte mei-opstand in Willemstad 1969, waarvan `pappa' Godett samen met Stanley Brown de kop nam. Die opstand was gericht tegen het structureel bestaande sociale onrecht op Curaçao. Anthony Godett leeft in de traditie van die strijd, die al begon toen Tula en Carpata in 1795 de eerste grote slavenopstand leidden. Beide opstanden werden door Nederlandse troepen neergeslagen.

Wat valt straatvechter Godett te verwijten als men op Curaçao allerwegen kan constateren dat de Nederlandse koloniale overheersing en uitbuiting in wezen nog steeds voortduurt, zij het via marionettenregeringen?

Anthony Godett waarschuwde op het overwinningsfeest: ,,De periode dat Nederland het voor het zeggen heeft op de Antillen is voorbij.'' Het NRC-commentaar stelt dan ook terecht dat de winst van de FOL aanleiding vormt weer eens grondig naar de staatkundige verhouding te kijken. Op Curaçao is dat overigens al tweemaal per referendum gebeurd: de Antilliaanse bevolking wenst autonomie, in lijn met het politieke programma van zowel de FOL als de vakbondspartij van Errol Cova (PLKP), samen een meerderheid in de Staten vormend.

Nog steeds toont Nederland weinig besef voor het werkelijke Curaçao, al gaan er nog zoveel delegaties op bezoek, logerend in de riante hotels die het eiland heeft.