Andersdenkenden

De columns van de heer Heldring munten doorgaans uit door heldere formuleringen en gematigdheid bij oordelen over andersdenkenden. Maar in zijn column van 8 mei jl. valt hij uit tegen een ,,soort denken'' dat hij beticht van logische inconsistentie en dat zijns inziens ,,slechts intellectuele minachting verdient''. De stelligheid en hooghartigheid van dit oordeel staat in schril contrast met de troebele en volstrekt misleidende aanduiding van het soort denken waartegen hij zich richt en dat juist aan de linkerzijde te vinden zou zijn.

Namelijk bij degenen die ,,de straat opgaan om de val van de Franco's, Pinochets, Botha's van deze wereld te eisen, maar protesteren wanneer Bush de val van Saddam Hussein bewerkstelligen wil''. Nu kan iedereen toch weten dat laatstgenoemde protesten niets te maken hadden met sympathie voor de dictatuur van Saddam Hussein, maar zich richtten tegen een eigenmachtige invasie in Irak door een militaire supermogendheid (nog afgezien van wat er aan te merken valt op motieven voor die invasie, want dat vergt een heel verhaal op zich).

Met het oog op de zuiverheid van verdere discussies wil ik nu vooral de suggestie weerspreken alsof inzake Franco, Pinochet etc. door `de linkerzijde', of door wie ook, gepleit werd voor militaire invasies in Spanje, Chili of Zuid-Afrika.

Toenmalige acties vroegen aan westerse regeringen om beëindiging van het tegendeel, namelijk van de actieve steun (politiek, economisch en militair) aan Franco-Spanje en aan Pinochet (door de VS even actief gesteund als eerder het bewind van de democratisch gekozen voorganger, Allende, actief werd ondermijnd).

Vertroebelende schijnargumenten kunnen in allerlei kringen opkomen, niet alleen bij `rechts' tegen `links'. Ze kunnen gemakkelijk als vanzelfsprekendheden in de lucht blijven hangen, terwijl er er al genoeg troebelheid is tussen mensen. Laten we er zo min mogelijk aan toevoegen.