The Independent

Het is een uitzonderlijke litanie van bloedbaden en angst op verschillende plaatsen, verbonden door het thema van het zelfmoordterrorisme. Nieuw is het gebruik van zelfmoord als terreurwapen: zonder dit element zou zo'n reeks aanslagen misschien in het nieuws komen als losse gewelddaden in een aantal afzonderlijke lokale conflicten.

Toch is het gevaarlijk alle terreur te zien als deel van één mondiale dreiging. Er is een verschil tussen de strijd voor een nationale identiteit uit naam van het Palestijnse en Tsjetsjeense volk en de heilige oorlog van Al-Qaeda en dergelijke organisaties tegen alles en iedereen wat als onislamitisch wordt beschouwd.

Het probleem is dat dit verschil is vertroebeld door de groeiende verwarring tussen nationalisme en godsdienstigheid. In haar begintijd was de Palestijnse bevrijdingsbeweging seculier, maar ze is de kant van militant islamitisch fundamentalisme opgedreven. Zo heeft ook de oorlog van de islamitische Tsjetsjenen tegen de Russische heerschappij de weg geopend voor het soort apocalyptisch nihilisme van Osama bin Laden.

Maar in deze gevallen mogen we nog hopen dat de achterliggende oorzaken van het terrorisme te verhelpen zijn. Vooruitgang op de weg volgens de `routekaart' naar een regeling tussen Israël en Palestina zal het zelfmoordterrorisme niet uitbannen, maar het misschien wel helpen verminderen.[...]

Er zijn in deze oorlog geen gemakkelijke overwinningen. De campagne in Irak was alleen maar een afleidingsmanoeuvre. Met de vereiste maatregelen om de terroristische dreiging te beperken, valt weinig goede sier te maken en ze zullen nooit leiden tot het soort veiligheidsgaranties waar de retoriek politici om doet roepen. Er bestaat alleen betere veiligheid en slimmer inlichtingenwerk.

Maar als de nationale bevrijdingsoorlogen – zoals ze wellicht in onschuldiger tijden zouden zijn genoemd – kunnen worden opgelost, nemen de drijfveren achter die wanhopige waanideeën misschien ook af.