Le Figaro

[...]De kracht van Al-Qaeda ligt [...] in zijn verscheidenheid, zijn decentralisatie (ook van zijn fondsenverschaffers) en het feit dat hij zijn strijders plaatselijk rekruteert. Zijn strategie is duidelijk: aantasting van de `goddeloze' regeringen van de islamitische landen die van het toerisme leven. Eergisteren Tunesië, gisteren Bali, vandaag Marokko.

Op deze manier winnen de islamisten op twee borden tegelijk: zij straffen langs economische weg vermeend `afvallige' regimes, en zij behoeden de islamitische bevolking voor de `funeste invloed' van het Westen, die door de westerse toeristen en zakenlui onvermijdelijk wordt overgebracht.

Het zou onverstandig zijn de macht van deze nieuwe soldaten van de islam te onderschatten. Zij zijn bereid te sterven voor hun geloof; de kamikazetechniek is nu algemeen verbreid. Zij zijn nooit humeurig, hebben de overtuiging dat God aan hun kant staat, en staan in dienst van een veroveringsideologie.

De vooruitgang die zij de afgelopen twintig jaar hebben geboekt, in de traditionele islamitische landen maar ook in Afrika bezuiden de Sahara, Azië en Europa – `Londonistan' is maar een van de vele voorbeelden –, sporen hen aan om door te zetten.

Wat moeten de westerse landen antwoorden op deze vrijwel onverholen oorlog? Zij moeten in de eerste plaats pal staan in eigen land en opkomen voor de waarden die zijn voortgekomen uit het joods-christelijke erfgoed en de geest van de Verlichting. Het is bijna niet te geloven dat in Frankrijk juristen van de Raad van State hebben goedgekeurd dat in de scholen van de Republiek de islamitische sluier wordt gedoogd.

Ook moeten wij de rijen gesloten houden. In het aangezicht van de islamistische dreiging moeten de transatlantische banden beslist weer worden aangehaald. De Amerikanen hebben wel lef, maar hun aanpak deugt niet. De Europeanen kennen de Arabisch-islamitische wereld veel beter, maar zij lijken wel gehypnotiseerd door de dreiging. Het is hoog tijd dat zij uit hun verstarring ontwaken.