De laatste Rambler

Marcel Thielemans, die donderdag op 91-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Hilversum is overleden, was de laatste die zelf nog volop kon vertellen over de glorietijd van het dansorkest The Ramblers – de jaren dertig, veertig en vijftig. Van alle anderen was al jarenlang niemand meer over. Thielemans, die 31 jaar lang als zanger en trombonist een belangrijk steunpilaar bleef, kreeg sinds het overlijden van orkestleider Theo Uden Masman en arrangeur Jack Bulterman min of meer de rol van mascotte. Nog in 2001 zong hij twee liedjes mee, toen jongere musici het 75-jarig bestaan van The Ramblers vierden.

Thielemans was een bakkerszoon uit Schaerbeek, die met zijn vader meeging naar de fanfare om bugel te spelen en op het Brusselse conservatorium kennis maakte met de trombone. Op zijn zestiende zat hij zelfs als invaller in een door de wereldberoemde dirigent Bruno Walter geleid orkest bij de opening van het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. Een jaar later raakte hij echter verslingerd aan de jazz, verliet het conservatorium en ging in dansorkestjes spelen. Zijn ster steeg snel. Al in 1933, als prille twintiger, werd hem gevraagd toe te treden tot The Ramblers, die zeven jaar eerder waren begonnen. Omdat zijn gevoel voor swing werd geschraagd door zijn technische vaardigheid, vormde hij voortaan een fonkelend fundament in de kopersectie. Maar hij was ook de charmeur, die talloze meisjesharten op hol liet slaan.

Mede dankzij de introductie van de zangmicrofoon – in plaats van de megafoon van vroeger – werd Thielemans de crooner van de band, die uitblonk in guitige Franse liedjes en het populaire Hollandse repertoire (Wie is Loesje, Het boemeltje van Purmerend). Dat was immers de toverformule van The Ramblers: de combinatie van strakke swing voor het jongere publiek en gezellige liedjes voor iedereen. Ze kwamen er zonder veel kleerscheuren ook de oorlog mee door. ,,De bakker verkocht zijn brood en wij verkochten onze noten'', zei Thielemans later. En ze bleven doorspelen tot de VARA in 1964, toen de popmuziek alles ging overheersen, hun radiocontract niet langer wilde verlengen. Dat was het eind van The Ramblers in hun permanente bezetting.

Sindsdien is de Ramblers-traditie voortgezet door gelegenheidsformaties, eerst geleid door Bulterman en na diens overlijden door Thielemans. In 1998 droeg hij de leiding over aan bassist Jacques Schols. Een paar jaar eerder verzuchtte Thielemans in De Tijd dat hij nog de enige overlevende was op veel van de foto's uit zijn muzikantentijd: ,,De rest is dood. Allemaal exit.''