Vrije schoolkeuze 1

Het artikel van Robert Sikkes op de opiniepagina van NRC Handelsblad van 10 mei, geeft een verstandige, heldere analyse van de feitelijke rol van ouders bij het ontstaan van de zogenoemde witte en zwarte scholen, en van de onwenselijkheid te morrelen aan de keuzevrijheid.

Sikkes vindt dit, behalve onwenselijk, ook ineffectief voor de oplossing van het probleem van de witte en zwarte scholen. Helaas besluit hij het artikel met toch een paar andere opties voor beleid, al waarschuwt hij tegelijk daar niet veel van te verwachten.

Dat had hij beter niet kunnen doen, want hij ontkracht daarmee zijn eerdere analyse. Behalve ons-soort-ouders-scholen zijn er immers ook de ons-soort-ouders-wijken: er is een woonkeuzegedrag dat sterk vergelijkbaar is met schoolkeuzegedrag.

Sociaal te sterk gemengde wijken zijn geen aantrekkelijke wijken. En afspraken tussen schoolbesturen om de instroom in scholen te mengen, of om anderszins voor meer spreiding te zorgen, zullen maar al te vaak stuklopen op de autonomie van deze besturen, die eveneens verankerd ligt in de vormgeving van de vrijheid van onderwijs. De sterkste marktpartij kan het zich veroorloven om niet, of maar mondjesmaat, mee te doen. De experimenten met busing hebben dat wel aangetoond.

De enige manier om van het probleem van de zwarte en witte scholen af te komen is het niet meer als zodanig te benoemen.