Junior College

Zoveel is zeker, Leo Prick heeft meer kijk op onderwijs dan op de positie van de burgemeester in het lokaal bestuur. In zijn column `Junior College' van 10 mei bespreekt hij voorstellen van de Groningse onderwijswethouder Wicher Pattje. En hij stelt het zo voor dat de burgemeester van Groningen, omdat deze ruim een kwart eeuw geleden met de middenschool in de weer was, wel de geestelijk vader van de recente B&W-nota zou moeten zijn. Maar zo werkt het niet.

Wicher Pattje is, geconfronteerd met ernstig problemen in de onderbouw van het voortgezet onderwijs, grondig in gesprek geraakt met de mensen uit de praktijk. Uit die gesprekken is een benadering gegroeid die met structuurverandering zoals een middenschool weinig van doen heeft. Het gaat hier om een aantal pedagogische noties, die binnen het bestaande wettelijk kader goed uitvoerbaar lijken. Hergroepering van leerstof, meer aandacht voor de leefwereld van jongeren, uitstel van de definitieve keuze voor een leerroute tot het moment dat meer succes is verzekerd. Ik was blij met de voorzet van de wethouder omdat hij vanuit een actuele analyse, zonder al te veel overhoop te halen, binnen het bestaande stelsel grote verbeteringen mogelijk maakt. Als Leo Prick mij er met de haren bij had willen slepen, had hij er fijntjes op kunnen wijzen dat ik (ex post) van de benadering van onze wethouder veel zou kunnen leren. De ironie is namelijk dat, wanneer ik decennia geleden voor een junior college-aanpak had gekozen, dat wellicht effectiever zou zijn geweest. Maar burgemeesters die wethouders aan een touwtje hebben, dat getuigt wel van erg weinig inzicht in hoe het in het lokaal bestuur toegaat.