`Kussende zusters met lokken van neon'

`Slam poets' uit acht steden streden gisteravond om de titel `Beste Slammer van Nederland'. Een gelikt Rotterdams duo won de gunst van het publiek.

,,En Natascha, wie is de derrrrde dichter uit Dorrrrdrecht?'' De voice-over schalt door het Nijmeegse popcentrum Doornroosje. Zeker tweehonderd mensen kwamen daar gisteravond luisteren naar de landelijke poetry slam-finale, een competitie voor dichters die ook aan hun performance denken. Ruim twintig van die `slam poets' uit acht Nederlandse steden kregen maximaal drie minuten om het publiek – een jeugdige mengelmoes van alternatievelingen en studenten – te overtuigen. Met behulp van een applausmeter werden de finalisten uitverkoren.

Omdat het publiek belang hecht aan inhoud èn act, zijn het niet de beste dichters of de beste performers die de finale bereiken, maar vooral slam poets die beide disciplines weten te combineren. Zo krijgt de inhoudelijk sterke Amsterdamse Karlijn Groet – voorzien van charmant hoedje – door haar ingetogen optreden niet echt contact met de zaal. Even lijkt het te lukken, bij het gedicht Neuken: ,,Laat die houding daar maar zitten in de gang/ En hou je jas dan ook maar aan.''

Geen kans laten de slam poets onbenut om op te vallen. Klankdichter en Eindhovenaar A.C.G. Vianen loopt rond in een uiterst net pak, en rookt een pijp. Veel dichters houden een korte inleiding, waarmee ze sympathie willen winnen. ,,Mijn opa ligt hier begraven'', zegt Amsterdammer Sven Ariaans hoopvol. Bemoedigend gelach ontving het Nijmeegse duo Frits Criens en Quirien van Haelen – kenmerk: ze zijn vader en zoon – die de generatiekloof als dankbaar onderwerp kozen.

De thematiek is soms wat studentikoos. Slammers worstelen met een jeugd in Rhenen, schoppen tegen Bin Laden en uiten veel wanhoop over verloren liefdes, maar het virtuoze taalgebruik en de luchtige presentatie maken veel goed. Het is dichtkunst die vooral op het podium tot zijn recht komt.

De beste `dichter' van de avond is ongetwijfeld Dordrechtenaar Maarten Das. Piepjong en nog heel boos op de wereld, maar wel met gevoel voor taal. ,,O gaap- en mompelpeloton, zinkend en zonder anker/ wees kussende zusters met lokken van neon.'' EnNederland: ,,Zelfs een stadion fascisten/ kan mijn furiën niet kisten.'' De Woorddansers, Rotterdammers Jeroen Naaktgeboren en Arie Hordijk, oogsten met hun verzorgde optreden – rapachtige motoriek en synchrone voordracht – het grootste applaus. Hun gedicht over Rotterdam is veelzijdig, sfeervol en getuigt van een scherpe blik.

Het gastoptreden van de professionele Duitse slammer Wehwalt Koslovsky. Zijn Nittigritti, een lang en sterk op de klank leunend gedicht over tieten en neuken, spuit hij in een `reprise' in luttele seconden uit over het verbijsterde publiek. Het leverde hem in de Duitse pers de titel `Hochgeschwindigkeitsperformer' op. In een zinderende finale legt Maarten Das het rond middernacht af tegen de Woorddansers. Zij zijn komend jaar de `Beste Slammers van Nederland'.