`We willen geen zionisten hier'

Voor het eerst in Nederland vormden pro-Palestijnse organisaties een picketline. Bij de viering van de 55ste verjaardag van Israël door `Christenen voor Israël' gisteren in Amersfoort.

Israël, land van Abraham en Isaak. Wild zwaaiend met een bos chrysanten baant meneer Wilgenburg uit Haarlem, zeventiger, Nederlands-hervormd, zomerjack, zich een weg door de straten van Amersfoort. ,,De Palestijnen hebben er nooit een staat gehad. Ze woonden er gewoon.'' Hij is onderweg naar de bloemenhulde die de stichting Christenen voor Israël brengt ter gelegenheid van de 55-ste verjaardag van Israël.

Als hij bij de St. Joriskerk arriveert, staat er een groepje demonstranten voor de deur. ,,Ik ben niet bang'', zegt Wilgenburg. Hij doorkruist een groepje Marokkaanse meisjes met hoofddoeken. ,,Lang leven Israël'', roept hij. ,,Gods volk.'' ,,U dacht dat'', sist Samira Karimi, student aan de pabo in Zwolle, terug. De Marokkaanse meisjes horen bij Jongeren voor Palestina (JFP). De lange Nederlandse jongens met hun grote stembereik een eindje verderop horen bij de Internationale Socialisten. De roodharige dame, die helaas de oorlog niet heeft meegemaakt, hoort bij de NCPN. Ha, daar komt nog een grote groep Marokkaanse Jongeren voor Palestina de hoek om. Op hun groene vlaggen staat in het Arabisch: `Allah is de grootste en Mohammed is zijn boodschapper'. Wat roepen ze? `Treinvertraging.'

Te laat. De deuren van de kerk zijn al dicht. De meisjes dragen de Palestijnse vlag charmant gedrapeerd om hun middel, sommige jongens hebben een Palestijnse sjaal om hun hoofd. Twee lange, verlegen meisjes met een hoofddoek dragen een Palestijnse vlag. Zijn er ook Palestijnen aanwezig? Eéntje. Er wordt gewezen naar een geblondeerde vrouw van het Palestina Comité. Ze maakt een buiging.

,,Sommige mensen leren van de oorlog'', vindt Tarek – die alleen zijn voornaam wil zeggen. ,,Maar de joden: integendeel.'' ,,Zionisten'', verbetert Corry van de NCPN – die ook alleen haar voornaam wil zeggen. Op haar sandwichbord staat `Zionisme is apartheid (= racisme)'. Het gaat al bijna dertig jaar actievoeren mee. Tarek: ,,Zionisten dan.'' Dan scandeert hij: ,,Een, twee, drie, vier, we willen geen zionisten hier.''

De e-mail die was rondgestuurd om deze `picketline' aan te kondigen, is mede ondertekend door de AEL. Waar is de AEL? ,,Ze erkennen geen zionisten'', verklaart organisator Jamila El Hessaini van de JFP hun afwezigheid. ,,Stonden wij onderaan de uitnodiging?'' zegt Jamil Jawad, interim-voorzitter van de Nederlandse AEL, verontwaardigd door zijn mobiele telefoon. Hij vindt niet dat hij er bij had moeten zijn. ,,Het is natuurlijk een droeve dag, maar we moeten onze waardigheid behouden'', zegt hij.

Naast de kerk, op het terras van het Turkse petit-restaurant `Jerusalem aan 't Hof' zit Abderrahim Achamrouk, 24 jaar, student commerciële economie en AEL-bestuurslid. Hij drinkt een kopje koffie. Waarom staat hij niet voor de kerk? Hij is meegekomen met een vriendin, zegt hij, uit solidariteit.

,,Gooi een baksteen door de ruit'', suggereert de barkeeper van Jerusalem en hij wijst naar de glas-in-lood-ramen van de St. Joris. Binnen wordt psalm 122 `Jeruzalem dat ik bemin, wij treden uwe poorten in' gezongen, in aanwezigheid van de Israëlische ambassadeur Eitan Margalit.

Het is even over half tien als de Engelse Marokkaan Mustafa een vlag uitspreidt bij de waterput op het plein. Tijd voor het gebed. De Marokkaanse meisjes bestellen een warme chocomel bij Jerusalem. Dan gaan de kerkdeuren open en de 600 bezoekers komen naar buiten. Met trotse gezichten, Israëlisch vlaggetje in de hand. Gelouterd door zang en gebed. Kom maar op.

Nu mengt AEL-bestuurslid Abderrahim Achamrouk zich toch met de demonstranten. Tegen meneer Wilgenburg roept hij: ,,55 Jaar onderdrukking, dat moet je niet vieren, dat moet je herdenken.'' ,,Ik ben toch een Nederlander?'', antwoordt Wilgenburg. ,,Mag ik dan het Nederlands paspoort misschien hebben? Mogen Israëli's een Israëlisch paspoort hebben?'' ,,Dat mag'', zegt Achamrouk mild. ,,Als u míj het Nederlands paspoort gunt en een Palestijn het Israëlische.'' Wilgenburg knikt. ,,Shalom'', zegt hij. ,,Salem'', antwoordt Achamrouk.

Schichtig lopen twee vijftigjarige dames uit Apeldoorn langs. ,,Vuile kindermoordenaars'', roept Hassan Toutok hun toe.

,,Ze weten niet beter'', zegt Ine Mensing als de demonstranten uit het zicht zijn. ,,Allah is een maangod. Een maangod is een afgod, die mensen aanzet tot haat. De god van Israël is de echte.'' ,,Ze zijn gevangen in hun eigen haat'', zegt Marloes Schouten. ,,Ik bad en ik bad en ik bad toen ik er langs liep en mij is niets overkomen.''