Verenigde aanpak

DE OVEREENKOMSTEN zijn te opmerkelijk om te negeren: de terreurdaden deze week in Znamenskoje in Tsjetsjenië en in de Saoedische hoofdstad Riad dragen eenzelfde stempel. Of, zoals president Poetin van Rusland het gisteren zei: het handschrift hier en daar is absoluut identiek. Op beide plekken baanden terroristen zich schietend in auto's een weg naar hun doel, woon- en werkcomplexen, om daar hun met explosieven geladen wagens tot ontploffing te brengen. De daders kwamen zelf om het leven. Zowel in Riad als in Znamenskoje vermoordden zij tientallen onschuldigen: voornamelijk buitenlanders respectievelijk veel vrouwen en kinderen.

Of de oorzaak nu separatisme is – zoals in de opstandige deelrepubliek Tsjetsjenië – of moslim-extremisme – zoals waarschijnlijk het geval is bij de aanslag in Riad – het resultaat is hetzelfde: vernietiging, onrust bij politici en angst voor herhaling bij de burgers. Het zaaien van angst en het aanjagen van politieke onzekerheid zijn na de bommen de belangrijkste wapens van de terrorist. De gevolgen van deze twee aanslagen zijn dan ook zeker vergelijkbaar. Poetin had gelijk toen hij zei dat Rusland, de Verenigde Staten en Europa worden verenigd in hun strijd tegen het terrorisme. Dit zijn geen vrijblijvende woorden. De fanatieke clans en de bandieten in de Kaukasus vormen niet alleen een bedreiging voor hun directe omgeving. Hun terrorisme is een grensoverschrijdende zaak en vereist internationale bestrijding.

Voor de daders van de gewetenloze aanslag in Riad geldt dat ze Saoedi-Arabië in een ongunstig licht hebben gezet. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Colin Powell, zei dat de terreurdaad `de vingerafdrukken' van Al-Qaeda draagt. Vijftien van de negentien (dode) verdachten van de aanslagen van 11 september waren afkomstig uit Saoedi-Arabië. Nog steeds gaan geruchten dat rijke Saoedische sjeiks de strijd van Al-Qaeda en de terreur tegen `de ongelovigen' steunen. Nog steeds staat Saoedi-Arabië te boek als grootleverancier van wereldwijd werkende terroristen. En nog steeds pakt Washington de machthebbers in Riad met fluwelen handschoenen aan. Over een dubbele moraal gesproken; hier valt nog wel wat missiewerk te verrichten.

DE OORLOGEN in Afghanistan en Irak maakten een eind aan perfide regeringen die bekendstonden om hun sympathie jegens moslim-extremisten. Maar met hun verwijdering is het terrorisme niet verdwenen. De symptoombestrijding is vooralsnog geslaagd – wat belangrijk is. De oorzaak van de kwaal is allerminst weggenomen. Daar moet nu de gezamenlijke aandacht naar uitgaan.