Vijf jaar een vaste prestatiebonus

Beloningen van de KPN-top domineerden gistermiddag de vergadering van aandeelhouders. ,,Een vaste bonus? Kunt u eens uitleggen hoe dat zit.''

,,Er staat daar een meneer bij microfoon vijf'', zegt Ton Risseeuw. De president-commissaris van telecomconcern KPN kijkt over zijn brilletje de zaal van het Nederlands Congrescentrum in Den Haag in, waar circa driehonderd aandeelhouders in comfortabele stoelen zitten. Risseeuw weet dat daar Peter Paul de Vries staat, de verdediger van aandeelhoudersbelangen namens de VEB. De toon is gezet.

Een paar minuten daarvoor heeft ambtenaar W. Moerman namens minister van Financiën Hans Hoogervorst het woord gevoerd. Een unicum. De staat, met ruim 30 procent de grootste aandeelhouder van KPN, roert zich voor het eerst in de geschiedenis van het bedrijfsleven op een aandeelhoudersvergadering. Moerman, directeur financieringen op het ministerie, spreekt warme woorden uit over de geslaagde reddingsoperatie van het telecombedrijf. Maar de beloningen van het topmanagement zijn fors, terwijl de leiding toch een `voorbeeldfunctie' heeft. Risseeuw dankt Moerman die alweer naar zijn stoel beent.

Het vuurwerk komt van De Vries, de voorman van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB), die na Moerman het woord neemt. De Vries wil het voornamelijk hebben over de salarissen, gouden handdrukken en bonussen. Vooral dat laatste zit hem hoog.

KPN heeft vlak voor het begin van de vergadering een brief gepubliceerd waarin gedetailleerde informatie staat over de wijze waarop bestuursvoorzitter Ad Scheepbouwer wordt beloond. Daarin staat onder meer dat Scheepbouwer de komende vijf jaar een vaste bonus van 0,5 miljoen euro per jaar ontvangt. ,,Een vaste bonus?'', zegt De Vries. ,,Naar mijn weten is een bonus afhankelijk van prestaties die iemand levert. Kunt u mij dat eens uitleggen?''

Risseeuw heeft daar niet zoveel zin in, blijkt even later. ,,Ik verwijs voor de uitleg over de bonussen naar de gepubliceerde brief. Nooit eerder heeft een bedrijf zoveel openheid daarover aan de dag gelegd.'' De Vries reageert als door een adder gebeten. ,,Ik stel u juist een vraag over wat er in die brief staat! Dan kunt u daar niet zomaar naar verwijzen.'' Risseeuw zegt stoïcijns: ,,We willen natuurlijk allemaal een normale duur van deze vergadering.'' Daarop roept De Vries uit dat volgens de wet antwoord moet worden gegeven op vragen. ,,Ah, goed dat u mij daar nog even aan herinnert.'' Hoe dan ook, de VEB-directeur krijgt geen helder antwoord van Risseeuw.

De Vries bleek nog niet klaar met de president-commissaris. De bonussen over 2002 waren gebaseerd op de kasstroom en de winstmarge van KPN, waarvan de eerder getoonde grafiekjes lieten zien dat deze netjes omhoog lopen. Volgens Risseeuw is `klanttevredenheid' één van nieuwe belangrijke criteria voor dit jaar. Want daar zit het niet goed mee, zo laat Risseeuw doorschemeren, zonder in details te treden. De Vries wil meer weten, maar krijgt wederom geen duidelijke antwoorden. Risseeuw vraagt of De Vries wil gaan zitten. ,,Het is hier niet de Tweede Kamer.''

Ook over de toekomst van Scheepbouwer werd meer duidelijk. Als hij moet vertrekken, krijgt Scheepbouwer een schadeloosstelling gebaseerd op zijn toekomstige salaris inclusief bonus. Maar, vraagt De Vries zich af, hoe kan hij een bonus krijgen als hij die prestaties niet levert omdat hij er niet is? Uit de zaal volgt applaus, maar ook het antwoord daarop blijft in een mist hangen.