Salem Pax is terug met zijn dagboek

War sucks, oorlog is waardeloos. Dat is de conclussie van Salam Pax, de Irakees die de eerste weken van de oorlog in Irak op internet een veel bezocht dagboek bijhield. Eind april, toen Amerikaanse bombardementen de elektriciteit in Bagdad uitschakelden, hield het dagboek op. Deze week verscheen hij weer online met een levendig beeld van de laatste dagen van de oorlog en van Bagdad nu.

,,Laat me je eerst een ding zeggen'', schrijft Salam Pax (vrede in het Arabisch en Latijn): ,,Oorlog is waardeloos. Laat je nooit overhalen er een te voeren in de naam van jouw vrijheid. Op de een of andere manier, als de bommen neervallen of als je het geluid van machinegeweren aan het einde van je straat hoort, denk je niet aan je `naderende vrijheid'.''

Op 27 maart noteert hij: ,,Je wordt wakker met het geluid van de bommen; je poest je tanden op het ritme van het rat-tat-tat van de antiraketwapens. Dan is er de aanval die precies tijdens de lunch is getimed...'' 10 april: ,,Een optreden van de almachtige heeft er voor gezorgd dat alle leden van het leger op precies hetzelfde moment verdwenen, als in een sprookje: ..en de gouden koest veranderde op de slag van twaalf uur in een pompoen.''

Salam beschrijft hoe Bagdad na de val van Saddam Hussein op de rand van chaos verkeerde en ,,de tuinen van ziekenhuizen kerkhoven'' zijn geworden. ,,Op zeker moment kon je een handgranaat voor 500 dinars kopen, 25 dollarcent. Een kalashnikov voor 20 dollar en een gloednieuwe uzi voor iets meer.''

Met humor verhaalt hij over de buitenlandse journalisten: ,,Irak verdwijnt uit de krantenkoppen. De zoektocht naar een volgend conflict begint. Misschien als het Syrië wordt hoeven de nieuwszenders niet zoveel reiskosten te maken.'' Ook wordt meer duidelijk over de dagboekschrijver zelf. In de eerste dagen van de oorlog was de meest gestelde vraag `wie ben je?'. Nu blijkt hij vier jaar in Wenen te hebben gewoond, en architect te zijn. Van zijn bazen in Beiroet kreeg hij een satelliettelefoon, zodat hij een van de weinigen was die vanuit Bagdad konden bellen.

www.dear_raed.blogspot. comdagboek