Neil Young zingt van het landleven

De kaarten voor het solo-optreden van Neil Young, donderdagavond in Amsterdam, kostten tussen de 75 en 90 euro. Op de vraag waarom hij dacht dat het zo duur was, antwoordde een trouwe Young-fan vlak voor het concert: ,,Nou, hier staat het op het kaartje, het wordt een `Very Special Evening' with Neil Young. Daarom moest het veel kosten.'' En een bijzondere avond werd het. Al is het de vraag of de fans dit in gedachten hadden.

Neil Young had zijn concert in tweeën gedeeld. Het eerste, langste gedeelte, was geheel gevuld met onbekend nieuw werk; het deel na de pauze bestond juist uit overbekende liedjes, als Old Man, Heart Of Gold en Harvest Moon. Twee uitersten dus.

Young had duidelijk het meest zin in de nieuwe liedjes, die eind dit jaar op een cd met zijn band Crazy Horse zullen verschijnen. Dat wordt een concept-cd over een famile Green in het plaatsje Greendale: opa, oma vader, moeder en twee kinderen. Vader is een Vietnam-veteraan die psychedelische schilderijen maakt, dochter zet zich in voor het milieu, zoon wordt betrapt met drugs. En hoewel deze bezigheden niet direct doorsnee lijken, bleek Youngs sage over de Greens toch een reactionair betoog over het belang van familie en het platteland, en de gevaren van de technologische vooruitgang.

Gezeten in een heksenkring van gitaren, belicht door kaarsen, pakte Young voor ieder nummer een andere akoestische gitaar, stemde de snaren en hield onderwijl een inleiding over `grandma' en `grandpa' en hun kneuterige besognes. De liedjes moesten het hebben van hun verhalende kwaliteit. Want muzikaal waren ze kaal en minimaal. De gitaar speelde meestal mee met Youngs zanglijn, waardoor er weinig diepte ontstond. In sommige nummers gaven galm of een zweverig effect iets extra's. Want hoe gevoelig en hoog Youngs stem ook klinkt, een heel concert kan hij niet dragen.

Na de pauze was er meteen de opwinding van zijn oude hit Lotta Love, dat hij liet volgen door Expecting To Fly (van Buffalo Springfield), Harvest Moon en Like A Hurricane. Maar hoe emotioneel beladen ook, het viel op dat Neil Young er enigszins lomp doorheen bonkte. Uit luiheid of slijtage deed hij niet echt zijn best de juiste accenten in de zang te leggen. Dat maakte vooral Old Man teleurstellend. Tussen de nummers maakte hij grapjes of mompelde wat voor zich uit. Zijn laatst verschenen cd Are You Passionate? stond in het teken van de aanval op Amerika in 2001. Opvallend genoeg had Young het nu niet over 9-11 of over de toestand in de wereld van vandaag. Young heeft zich veilig terug getrokken in de wereld van Greendale. Een wereld van korenvelden en vers gebakken appeltaart.

Concert: Neil Young. Gehoord: 8/5 Heineken Music Hall, Amsterdam.