Muziek is lol maken bij Hot Hot Heat

De jonge Canadese groep Hot Hot Heat heeft alles in zich om een succes te worden: een goed oor voor kokette popsongs, een zanger met het postuur en de krulletjes van de jonge Roger Daltrey, en een omstreden eerste single. Bandages werd door de Britse radio geboycot omdat de verwijzing naar verband ongepast werd geacht in oorlogstijd.

Op hun eerste cd, Make Up The Breakdown, blijkt Hot Hot Heat zo politiek gevoelig als K3. Hot Hot Heat gaat het om de lol en die wordt verkregen met gitaar, drumstel, bas en keyboard. De springerige liedjes hebben soms wat gekunstelde melodieën, maar frapperen door de opwinding. Hot Hot Heat wil het leven vieren, en wil het nu. Vandaar dat zanger/keyboard-speler Steve Bays tijdens het concert gisteravond in Ekko al na een paar liedjes vroeg waar hij in Utrecht uit moest gaan. Hot Hot Heat combineert de punk-achtige liedjes vaak met discodrums en een funky basgitaar. Maar de groep past niet in de trend van nieuwe bands die teruggrijpen op dat jaren tachtig-fenomeen. Het bijbehorende `doemgevoel' ontbreekt; Hot Hot Heat is uitsluitend vrolijk.

Steve Bays zingt met hoge, overslaande stem en trekt zich weinig aan van de regels voor toonvastheid en frasering; bij hem lopen de zinnen door als de muzikale regel al was afgesloten. Die driestheid is innemend. Een terugkerend woord als `Bandages' krijgt heel charmant de nadruk op de laatste lettergreep. Dat geeft een punky, nonchalant effect. Tegen het einde raakten de muzikanten in vorm. Steve Bays stond lefgozerig achter zijn keyboard, waar snerpende klanken uit kwamen, of paradeerde rond, de gitaristen zwaaiden met hun instrument. Bravoure won het van muzikaal vertoon.

Concert: Hot Hot Heat. Gehoord: 9/5 Ekko, Utrecht. Herhaling: 10/5 Nighttown, Rotterdam.