Amélia Muge

Niet alle Portugese zangeressen wensen in te haken op de terug naar de fado-trend. Een gezonde lust tot verder kijken levert bijvoorbeeld de in Mozambique volwassen geworden Amélia Muge. Ze maakt al platen sinds 1992 maar doet nog zoveel andere dingen dat slijtage er niet bij is. Ze heeft een tamelijk `gewone' stem maar die zit op A Monte zo mooi verpakt in de arrangementen van António Martins dat je gaandeweg steeds enthousiaster raakt. De lichte ritmiek van `Mammundo' heeft iets verleidelijk Braziliaans, `Sono de Ser' met contrabas en lage blazers past in geen enkele traditie en dat geldt ook voor `O Fado da Sereira' waarin een quasi-ontstemde barpiano voor enige vervreemding zorgt. Als er dan ook nog een groots klinkend koor opduikt weet je helemaal niet meer waar je naar luistert. A Monte is een heel bijzondere plaat, ook als je niets hebt met Portugal en/of de Portugese taal.

Amélia Muge: A Monte (Tropical Music 68.826, Distr. Central Distribution)