Voorleesfeest in vijf talen

Vlaanderen en Wallonië zoeken toenadering op literair vlak. In Brussel begon gisteren een driedaags gezamenlijk literair festival.

Nadine Gordimer, Harry Mulisch en vijf andere auteurs namen na afloop van de openingsavond van het festival Literair Rendez-vous het applaus in ontvangst van zeker zeshonderd Belgen. Zes schrijvers en een dichter hadden, afgewisseld met uitvoeringen van speciaal bij hun teksten gecomponeerde muziek, voorgelezen uit eigen werk. Er klonken vijf talen in Brussel, maar het publiek kon vertalingen meelezen op een groot scherm.

De deelnemers was gevraagd om een fragment of verhaal rond het thema `ontmoetingen'. Harry Mulisch had een echte `ontmoeting' uitgekozen, namelijk die tussen Max en Onno uit De ontdekking van de hemel. Bij andere auteurs stond de relatie met eigen vaderland en cultuur centraal. De Zuid-Afrikaanse Gordimer vertelde een licht-moraliserend sprookje over een maatschappij die onder een dictatuur heeft geleden, William Cliff omschreef in zijn gedichten België als een land met `verachtelijke huizen' en `chaotische steden'. Lieve Joris constateerde dat een andere cultuur, bijvoorbeeld een `Arabische identiteit', grenzen kan stellen aan een vriendschap.

De Oostenrijker Robert Menasse had meteen de lachers op zijn hand, doordat elke alinea van zijn verhaal Nieuw begin aanving met zinnetjes als: ,,Nee, ik moet opnieuw beginnen.'' De bijdrage van de Canadese Nancy Huston viel ook op door de vorm: korte monoloogjes van personages voor een rechtbank. Grappig en indrukwekkend was de bijdrage van de Italiaanse cultuurfilosoof Claudio Magris. In zijn microdrama Essere già stati hield hij een overtuigend pleidooi voor het ,,geweest zijn''. ,,Geweest zijn is een kamer waarin geen scherpe hoeken meer zijn. Het is een vervallen bankbiljet dat ingelijst aan de muur hangt, niet bang voor inflatie.''

Literair Rendez-vous is een samenwerkingsverband tussen het Paleis voor Schone Kunsten, de Vlaamse club Het Beschrijf en de Waalse Promotion des Lettres. Festivaldirecteur Paul Buekenhout: ,,De Vlaamse en Waalse literatuur hebben lang langs elkaar heen geleefd, maar de afgelopen jaren is het wederzijds respect gegroeid.'' Hij vindt de ontmoeting tussen Vlaamse en Waalse auteurs belangrijk, maar beoogt met het festival ook een wisselwerking met buitenlandse collega's. ,,Anders loop je de kans dat België een provincialistisch nest wordt.''

De organisatie hoopt dat ook het publiek zowel Waals als Vlaams is. Buekenhout: ,,Brussel heeft een enorm meertalig publiekspotentieel. Hopelijk zijn ze er rijp voor.'' Franstaligen zitten er in ieder geval bij: als William Cliff ergens op de avond in het Frans een grapje maakt, lachen er zeker tweehonderd mensen mee.