Fijn een beetje droevig zijn

Op nummer 2 van de Top-40 staat deze week de single `Clocks' van de Engelse groep Coldplay. Net als de andere liedjes van Coldplay, is `Clocks' een beetje treurig en vrolijk tegelijk.

Het is treurig omdat de zanger zingt met zo'n hoge stem, die mensen vaak hebben als ze tegen hun tranen vechten. Maar hij is ook vrolijk. Dat hoor je aan de muziek.

Die muziek is zweverig. Hij geeft het gevoel alsof je hoog in de lucht van wolk naar wolk springt. Stoeien in de wolken, dat zou zanger Chris Martin wel willen. Dat zie je aan zijn ogen. Hij kijkt altijd een beetje schuin omhoog de lucht in. En hij draagt van die schoenen met hele dikke zolen. Alsof hij zichzelf met een paar grote sprongen denkt te gaan lanceren.

Een paar jaar geleden had Coldplay een liedje dat `Yellow' heette. Dat was net zo dromerig. En ook een beetje droevig. Bij de leden van Coldplay krijg je het idee dat ze het wel fijn vinden om een beetje droevig te zijn. Ze genieten er zelfs van. Net als de muzikanten van U2 of Radiohead. Waarom? Omdat de mensen je als je droevig bent lekker met rust laten. Dan kun je in een hoekje gaan zitten en dromen.

Over Alice in Wonderland-achtige avonturen. Over een leuke vriendin. Of over Amsterdam (daar schreef zanger Chris Martin ook een keer een liedje over). Toen Chris Martin `Clocks' schreef zat hij rustig in dat hoekje. Hij dacht dat het licht ineens uit ging. Maar dat kwam doordat hij in slaap viel. Hij begon te dromen.

Hij droomt dat hij in de zee is. Er zijn sterke golven waar hij niet tegenop kan. Hij voelt zijn schoenen heel zwaar worden, en hij is bang. Hij smeekt om gered te worden (,,Lights go out and I can't be saved/ tides that I tried to swim against/ You've put me down upon my knees/ Oh I beg, I beg and plead').

En dan, zoals dat gaat in dromen, is hij plotseling in een circus. Er zijn dames die een appel van zijn hoofd willen schieten. Er zijn tijgers die getemd moeten worden. Mensen roepen. De muren schuiven, klokken tikken hard. Het is allemaal nogal verwarrend: ,,Confusion never stops, closing walls and ticking clocks.'

Ah, dat zijn de klokken uit de titel. Het is de eerste en enige keer dat ze in `Clocks' ter sprake komen. Waarschijnlijk gaat het liedje dan ook niet letterlijk over klokken, maar over hoe de tijd voorbij gaat. Hoe die soms met sprongen lijkt te gaan. Net als in dromen.