Oud papier

ZAKELIJKHEID EN EMOTIE stoten elkaar af. Ze verdragen elkaars nabijheid niet en omdat gevoelens nu eenmaal opwindender zijn dan zaken, leggen die laatste doorgaans het loodje in een gevecht tussen deze twee extremen. Geen bedrijfstak die hiermee indringender te maken heeft dan het voetbal. De spelers, de fans en de trainers weten dat zij de emotiekant vertegenwoordigen. Met de zaken houden ze zich in principe niet bezig, tenzij het hun eigen portemonnee betreft. Het voetbalmanagement, van de stadion- en clubdirecties tot de bovenbazen bij de koepelorganisatie KNVB, zou zich eveneens tot zijn domein moeten beperken. Doorgaans lukte dat ook wel, maar de laatste jaren is bij veel clubs iets grondig misgegaan. De zakelijkheid is uit het oog verloren. Boekhouders van provincieclubs lieten zich het hoofd op hol brengen door dromen over Europacup-voetbal, miljoenentransfers en stadions als paleizen van overvloed en weelde.

Nu door een complex aan oorzaken de inkomsten tegenvallen, komen de schandalen van het mismanagement aan het licht. FC Utrecht, bijvoorbeeld, toonde gisteren op overtuigende wijze aan dat het voetbal tot de meest verziekte bedrijfstakken van Nederland hoort. De club blijkt een schuld te hebben van bijna 40 miljoen euro, een bedrag dat twee keer hoger is dan tot dusver aangenomen. Het nieuws hierover werd bekwaam ondergeschikt gemaakt aan details over een reddingsplan voor FC Utrecht. Daarin speelt de gemeente een prominente rol. FC Utrecht staat hierin niet alleen. Van Nijmegen (NEC) tot Enschede (FC Twente), van Kerkrade (Roda JC) tot Arnhem (Vitesse): overal moeten gemeentes op de een op andere manier bijspringen of garant staan om hun noodlijdende clubs overeind te houden. Maar FC Utrecht maakt het met 40 miljoen euro schuld nu echt te bont.

Voordat een reddingsplan in werking treedt moet tot in detail inzage worden verschaft over wat het de belastingbetaler eventueel kost. Duidelijk is dat de gemeenschap niet hoeft op te draaien voor de puinhopen van een clubdirectie. En duidelijk moge ook zijn dat falend management bestraft moet worden. Het is goed dat de verantwoordelijken bij Utrecht zijn opgestapt, om niet weer te keren. Net als in het echte bedrijfsleven geldt: weg is voorgoed weg. Vanaf nu wordt door betrouwbare administrateurs gewoon weer op de centen en het oud papier gelet.